Een onkruidtrekker, het juk en een Amerikaanse President

Juk Er zijn van die momenten dat een reclameblok je iets moois voorspiegelt en toch ook de wenkbrauwen laat fronsen. Gisteren was er een leuke reclame over iets dat ze werkelijk een onkruidtrekker noemen. Bestel je het handige ding online dan krijg je er tijdelijk een happiness gift bij cadeau! Vond ik een mooi gebaar. En marketing technisch ook zeer verantwoord.

Een minuut later rolden de gefilmde beelden uit Niger, West-Afrika voorbij. Als een goed gefilmde boodschap om toch vooral te geven vanuit het hart dat gevolg geeft aan een oproep tot mededogen. Uitgehongerde en daardoor voor hun leeftijd onvolgroeide kinderen waren in beeld tegen een achtergrond van droogte en opwaaiend stof. Een jochie had een tak op z’n smalle schouders met daaraan aan weerskanten lege jerrycans om water in te vervoeren. Gek genoeg dacht ik direct aan Nederlandse vrouwen in klederdracht met op hun schouders een juk. Direct gevolgd door de klanken van het aloude kinderlied over meisjes op hun klompen etc. etc.

In Amerika staat de dodenteller al op 1000. Het gaat hard, het aantal besmettingen groeit snel, misschien wel sneller dan men het daar ooit voor mogelijk hield. 83.000 besmettingen tegen een achtergrond van een Amerikaanse droom en een zittende president die enorme wartaal uitkraamt levert op. Voor sommige zal het als een juk voelen dat je af kunt werpen, voor anderen de redder in economisch bange dagen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *