Ongeloof, geloofwaardig zijn en het stiekem dansen

Rubens Ik heb stiekem met je gedanst…Gisterenavond was er weer een Corona persconferentie gevuld met de laatste ontwikkelingen, visie en beleid. Door de persconferentie heen dwarrelden niet alleen het dansen vanwege de nog steeds gesloten nachtclubs en discotheken, maar was er ook nog de geloofwaardigheid van een minister die als bruidegom het kennelijk niet zo nauw nam met ‘onze’ regels van afstand.

Ik heb stiekem met je gedanst. Ik hoop dat je het leuk vond. Eenmaal in je hoofd gaat dat jaren tachtig liedje er voorlopig niet meer uit. Datzelfde gaat trouwens ook op voor ongeloof en geloofwaardigheid. Het laatste is rap aan verval toe in heftige tijden omdat er doodeenvoudig (nog)geen vaccin voor bestaat.

Reizend door de kunst op YouTube kwamen er gisteren beelden, gemaakt door Peter Paul Rubens (1577-1640), voorbij. Symboliek, groot formaat, vertellingen, landschappen, portretten. Lichamen van vlees en bloed met rondingen die zo aards zijn geschilderd dat geloofwaardigheid niet onderhevig is aan enige kritiek. Lust, wellust en liefde in heldere kleuren die je stiekem kunnen laten verlangen naar meer en meer en meer.

Ik heb stiekem met je gedanst, of zelfs anders. Uitgeteld ligt Samson/ Simson daar in een compositie om van te smullen, zijn hand op het rood dat zo des Rubens is. Ondertussen knipt een kapper zijn haar, na verraad vanwege aangeboden en stiekem aangenomen zilverstukken. Wat een drama!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *