Normen, waarden en het fatsoen

IMG_4203Wanneer verschillende tweets op Twitter er op wijzen hoe het met ons (de mens) in de grote mensenwereld gaat, of een afspiegeling (deels) hoe we ervoor staan dan kun je er of om glimlachen of er ernstig neerslachtig van raken.

Zelf neig ik veel meer naar het eerste, dus dat zit wel snor. De woorden zoals moslimland, rot toch op en de fik erin waren nog het meest onschuldig. De woorden over de president van Amerika en de geestesgesteldheid van de man door verschillende psychologen en psychiaters joegen wel wat angst aan. Tenslotte is hij, hoe je het went of keert, toch de man achter de knoppen.

Ondertussen kwam gisteren het bericht voorbij dat er een heuse ‘gluurgroep’ op Facebook bestaat. Een pagina vol met gepubliceerde en stiekem gemaakte foto’s plus video’s van jonge vrouwen in korte rokjes. Plus bijgeleverde smakeloze teksten, maar dat spreekt voor zich. Even later werd dat bericht (over de gluurgroep) weer opgevolgd door signalen dat de kwaliteit van het zaad van de westerse man de laatste jaren aanzienlijk is gedaald.

Stiekem verlangde ik naar een soort van resetknop. Zo eentje die de boel bij een vastlopend computerspelletje weer ingangzet, maar dan goed. Of om een teken, desnoods van boven, zoals basketbalcoaches laten zien wanneer ze een time-out aanvragen. Om als team even de koppen bij elkaar te steken over hoe nu verder. In gedachten hoorde ik een bulderende vaderlijke stem die de spelers weer in het gareel kan krijgen.

Het is afzien. Mits er niet tegen bestand.

Teruggekomen uit socialmedialand besloot ik om mijn wandelschoenen aan te trekken. Als cooling down voor het slapen gaan. Zag stoffige wandelpaden vol met ontluikend groen en Van Gogh’s heldere kleuren. Ondekte rauwe sienna, oranje en geel met accenten van opgewonden rood.

Er is de laatste tijd weer veel te doen over vrijheid, meningsuiting en het hokjesdenken. Over racisme, normen, waarden en gelijkwaardig zijn. Helaas is er nog geen vaccinatie voor socialmedia-domheid en onfatsoen ontwikkeld.