Normaal of niet, de talloze sorry’s en de schoonheid van pretty women

0FDE6310-C07F-4056-BF8D-32EA04FDE50DEerlijk gezegd ben ik er wel een beetje klaar mee. Met die zoektocht naar wat nu eigenlijk normaal is? Net als het woordje ‘sorry’ dat te pas en te onpas de wereld in wordt geslingerd. Het ene sorry is nog niet op- of uitgepakt plus verwerkt of het volgende sorry is al aangekomen.

Ik weet eigenlijk niet precies te duiden wanneer die grote golf is gestart en aan kracht won. Wanneer ‘normaal of niet’ de laatste tijd de grens is geworden en ‘sorry’ als woord met een soort van hyperige franje het levenslicht zag.

Het lijkt erop dat des te drukker we met z’n allen zijn, hoe meer we van koers geraken. Als schepen of bootjes in nood. Stuurloos en uitkijkend naar een vuurtoren om maar niet op de rotsen te pletter te slaan.

Overvolle agenda’s, prioriteiten die ingehaald worden door nieuwe, ververste idealen omdat de vorige niet toereikend zijn of voelen. Een leeg innerlijk terwijl je toch maar moet zien te voldoen aan de dagelijkse druk. De druk die je voelt maar niet kunt duiden?

Ik ging er maar even voor zitten. Uitgebreid. Kopje thee onder handbereik, mijn hart vasthoudend voor wat komen ging. Roy Orbison bij het ‘Uur van de Wolf’. ‘Triomf en tragedie’ werd er voorspelt. En dat werd het dan ook allebei. Veel en intens.

‘Niet normaal’ wat een leven de superster van weleer heeft gehad. Een gigantisch succes afgewisseld met tragedie’s in driekwartsmaat. Een giga succes, niet alleen vanwege zijn muziek, de teksten of de zonnebril als handelsmerk. Nee, zeker weten, ook vanwege de opvallende stem. Die Roy Orbison stem. De stem die je overal herkent, ook wanneer er slechts enkele noten in de lucht vibreren. Ik genoot met volle teugen, afgewisseld met het gevoel van: hoeveel ellende en ontberingen een mens kan dragen en verdragen.

“Mercy”. Roy Orbison. Pretty women. Zo simpel. Een lekkere beat, een man met gitaar en tussendoor nog een ‘wow’ als een leeuw. Vanwege de schoonheid. Om te duiden. Gewoon als compliment. Niet meer en niet minder. Voor de in het oog springende schoonheid.

Het is tijd voor de lente. Een lente zonder excuses.

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *