Maandag, het reizen en de golfslag van een Helleboot

Mart van Zwam Maandag, een nieuwe week voor de boeg. Zelfs de eerste maandag van de maand wat ondermeer simpel betekent dat we straks om klokslag twaalf uur niet moeten schrikken. Want dan gaat dat niet te vermijden alarm af. Het duurt even, maar dan krijg je ook wat.

Het duurt even, en dat je dat dan ook wat krijgt, was dit weekend in Venetië ook het geval. Reusachtig was de ‘Helleboot’ (de Volkskrant-Sheila Sitalsing), adembenemend was het korte stukje film dat via de NOS de wereld in leek te varen. De kolos met 2.700 passagiers aan boord dat tegen de kade en een andere veel kleinere boot aanvoer was zoals voortekenen meestal zijn. Vragend  om actie, vastberadenheid, visie en bovenal mededogen met.

Ik had met de arme dame en stad te doen. Net zoals ik meeleef met Amsterdam en andere interessante plus schilderachtige grote of iets minder grote steden. Ook landen als Tibet of eilanden zoals Bali hebben zoal mijn sympathie en kunnen er steevast op rekenen. Toeristisch overspoelen is te vergelijken met een golfslag zoals die van de Helleboot te Venetië. Krachtig en blijkbaar niet te stoppen.

Maandag, een nieuwe week en ook nog de eerste van de maand juni. Plannen genoeg, werk te doen. Ik voel het nu al, de Italiaan is in mij aangewakkerd. Vandaag pasta op het menu, rode wijn als reisgezelschap. En ondertussen muziek van sopranen en tenoren ter begeleiding. Men hoeft niet praktisch en fysiek te reizen om te kunnen reizen. Geluk en stadse plus weidse landschappen zit ‘m gewoon in alles.

Ach zie daar, de Brug der Zuchten. Een boogbrug tussen het Dodgepaleis (Palazzo Ducale) en de gevangenis. Ach zie daar, arm Venetië.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *