Het Lam, een goddelijke plaag en de collectieve opwinding

Het LamEen plaag van Bijbelse proporties in Kenia, bijzondere en lichtelijk overdreven ophef over het Lam in de Gentse Sint-BaafsKathedraal na de restauratie en dan is er nog alles rondom het rondwarende Coronavirus. Wie deze dagen het nieuws een beetje volgt heeft er zijn handen vol aan.

Jan en Hubert van Eyck schilderden in 1432 natuurlijk een meesterlijk werk. De twaalf panelen met allerlei voorstellingen prijken in de Gentse Kathedraal. Maar dan wel in een glazen kooi zo las ik op internet. En met strenge beveiliging omdat er ooit al eens een geruchtmakende diefstal werd gepleegd.

Tegen sprinkhanen kun je je uiteraard niet beveiligen denk ik zo. Wellicht is het de hand van God, misschien wel gewoon de natuur of zelfs het gevolg van onze algehele klimaatstoornis. Wie zal het zeggen.

Het Coronavirus begint drastisch om zich heen te slaan. Eerst China, maar inmiddels zijn er ook al een paar besmettingen in Duitsland en kruipt het alsmaar dichterbij. Je zou er, in verband met de angst voor besmetting, zomaar voor naar de kerk terugkeren. Wie weet gaan mensen dat ook nog wel doen, maar dan hopelijk niet naar Gent en zeker niet om er te bidden en dan er ook nog in de gauwigheid een selfie samen met het Lam proberen te bemachtigen.

Inmiddels heb ik persoonlijk al wel een beetje genoeg van Dolly Parton en haar challenge. Ze verschijnt de laatste week net zo vaak in het nieuws als Peter R. de Vries op onze televisie in een heel kwartaal. En dat wil wat zeggen.

Genoeg heb ik nu ook al van alle ophef en opwinding over het naderbij komen van het Songfestival. Ik zag gisteren de drie aangewezen presentatoren hun (Engelstalige) best doen in verband met de loting. Langzaam doch gestaag begon ik te verlangen, eerlijk is eerlijk, naar een of andere (Goddelijke)plaag.

Collectieve opwinding. Zooo…2020!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *