Alexej Jawlensky, vrije burgers en de opera Porgy and Bess

9D284174-900B-476E-9955-DAE5011C1B9A“Met een breed schildersgebaar op het doek gebracht”. De gelezen woorden als aanvulling op een abstract werk klonken niet alleen poëtisch, ze waren een welkome aanvulling voor de regenachtige zondag. Intussen kletterde het hemelwater er op los en was er wind plus onregelmatige windstoten.

Er kwam een visie voorbij. Musea moesten, zoals aanbevolen, veel meer een agora worden. Het woord zelf zocht ik als zijnde onbekend op. Oud Grieks, een plek waar het sociale leven zich afspeelde. Zowel politiek als sociaal en commercieel. In eerste instantie een ontmoetingsplaats voor de vrije burgers. Lees voor vrije burgers het woord mannen omdat het werk vooral door vrouwen en slaven werd gedaan.

Zondag. Zoals zo vaak een met cultuur gevulde dag. Met een zucht en hongerig gevoel keek ik naar het werk van Alexej von Jawlensky in het Haags Gemeentemusuem (nog t/m 27 januari te zien) vulde mijn ogen met de wonderlijke kleurtinten en las de ondertitel van de expositie: Expressionisme en devotie. 

Het culture toetje van de dag werd aangereikt door Paul Witteman en het programma. Daar was het podium deels gereserveerd en klaargemaakt voor twee liederen uit de opera Porgy en Bes. Aan tafel zaten broer Porgy Fransen en zus Bess. Een tweeling. Beiden vernoemd naar de beroemde en indrukwekkende opera van Gershwin. 

Laten we van de wereld, in ieder geval zoveel als maar mogelijk, een agora maken. Een ontmoetingsplaats voor vrije burgers. Voor iedereen dus. Ongeacht kleur of geslacht. Allemaal mens, allemaal gelijk. En laat de regen lekker de regen wezen. Het valt niet in of onder de categorie van ‘slecht weer’. 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *