Januari, de verdieping en een wonderschone Venus

790D9754-7985-473D-96F4-53176B039F81Januari. Echt zo’n maand die valt tussen de voorbije feestdagen waarin we ons hebben uitgeleefd en de lente die straks gaat komen. Op de stoep liggen afgedankte kerstbomen, op diezelfde tegels en op straat dwarrelen papier en stukjes plastic als restanten van het knal en vreugdevuur.

De discussie over het verbieden van het vuurwerk is in volle gang, net als het uitschakelen van een belangrijke en (volgens de media plus de verantwoordelijken voor de daad) levensgevaarlijke man. Een schurk, gewetenloos, een moordenaar, een kwade genius.

Januari. Echt een maand om eens flink wat boeiende films en documentaires terug te gaan kijken. Net als het zoeken en verdiepen in de kunst. Voor mij geen Holland bakt, iets over een Mol of nog erger een real life soap. Meer een tijd van af en toe eens stilstaan, diep doorademen en vooruit kijken. Dat laatste vooral langzaam om tegengas te geven vanwege de snelheid en de waan van de dag.

Gisteren was ik heel even bij Galerie Zeven Zomers (Nijmegen). Een mooi gesprek, schitterende beelden en ruimte er rondom. Intern was bij mij het gevoel van ruimte voelbaar, omdat ruimte nu eenmaal zo essentieel is. Een kwartier later galmde ‘Venus’ van Shocking Blue als onderhoudend muziekje door een overdekt winkelcentrum.

De Venus van Willendorf. Waarom blijft dit 10 cm groot beeldje me zo boeien? Buitengewone proporties, nauwelijks armen en beelden, geen gezicht wel een geslacht. Opgegraven op 7 augustus 1908 ergens rondom het plaatsje Willendorf, Oostenrijk. Het beeld laat iets onrealistisch zien maar ook zo herkenbaar.

A goddess on a mountain top

Was burning like a silver flame

The summit of beauty and love

And Venus was her name

Januari. Echt typisch januari.