Inspiratie, een Hollandse molen en een bonte giraf

22AECDA5-7579-4CC1-84CA-F5FB43E35372Het was gisteren geen leuke wandeling door de binnenstad. Wel een uiterst nuttige. Zo kan het ook gaan als je een andere bril opzet.

Stenen trapjes voerden me langs gemetselde muren. Hoeken werden onoverzichtelijk, wat de juiste spanning veroorzaakte. Patronen van bouwwerken deden op hun beurt hun uiterste best me te overtuigen van het belang, de structuur en de uiteindelijke vorm. Al met al was het weer bewolkt, nat en grijs. De glinsteringen van het groen en bruin van de muren en traptreden waren met het grootste gemak vrolijk te noemen.

Ergens verderop moest een stadsbus opeens hard op de rem. Een overstekend meisje keek op haar mobiel en appte er onschuldig op los. Ik dacht tussendoor even aan de indeling van haar beeldscherm en de volgorde van het toetsenbord. En dan die duimen! Ooit waarschuwde een vriendin me al dat er later problemen zouden komen. Vanwege het gebruik, de botjes en de structuur van de duimen. Maar goed, zij hield zich dan ook onder andere bezig met fysiotherapie.

In de winkelstraten was men bezig met het ophangen van de openbare kerstversiering. In verschillende etalages werden alvast de kerstbomen opgetuigd en lampjes ontstoken. Het licht veroorzaakte een glinstering die de kooplust zou opwekken.

Bij de winkel van ‘kunstenaarsbenodigheden’ was het best druk. Penselen wenkten me. Opgespannen en wit geverfd linnen sprak, ja smeekten bijna om verlossing. Keurig ingedeelde tubes verf stonden en hingen in het gelid. Klaar om gepakt en uiteindelijk afgerekend te worden.

Een paar straten verderop was er sprake van ‘gratis’. Van chocolade met de mooie merknaam ‘Ritter Sport’. Ook de jongens en meisjes van de gratis kranten en betaalde abbonementen deden wat ze konden.

Ondertussen passeerde ik een nieuwe ‘kunstwinkel’. Keek met een schuin oog naar binnen en besloot de stap toch maar te wagen. Deels uit verbazing over de smaak (waarover gelukkig wél te twisten valt), deels om de knuppel in het hoenderhok te gooien bij een jongeman in een ruim oversized overhemd of liever gezegd ‘houthakkersblouse’. Je weet wel, met van die bonte hokjes en vierkanten.

Ik zag een molen in een Hollandsch landschap aan de muur. Compleet met kleurrijke tulpen op de voorgrond. De molen kwam twee geschilderde wieken tekort. Ik zag geschilderde olifanten die op bijna niets leken. Vanwege het ontbreken van de essentie. Zag een hond en een giraf gemaakt van keramiek. Uitgedost in de stijl van Mondriaan.

Inspiratie is een opwekkend mooi woord. Je kunt er alle kanten mee op. Vaak omschreven als toestand waarin je je kunt bevinden.

Voor mij heeft het ook iets vluchtigs én (gelukkig) spiritueels. En het lijkt soms op een kapstok waaraan je gemakkelijk je jas, een reden en het ‘Zijn’ aan op kunt hangen.