Huntenkunst, bezig zijn en geen sprake van verveling

Paul CézanneTerwijl het buiten heen en weer reist van min naar een aantal graden boven nul en de zon af en toe waarneembaar tussen het grijs prikt is het tijd voor de agenda.

Huntenkunst. Ik kreeg een reclame binnen van een van de deelnemers. Als reminder, om niet te vergeten. Huntenkunst is een jaarlijks terugkerende kunstmanifestatie te Ulft (of all places) en speelt zich af in de SSP-hal op het DRU Industriepark.

15, 16 en 17 mei. Niet vergeten dus. En we gaan dan alweer richting Hemelvaart. Verder zullen er nog wel meer aanbiedingen komen om langs te gaan want voor je het weet staan alle festivals met open armen de bezoekers te verwelkomen.

Wat deden we eigenlijk vroeger? Voordat Nederland ‘leuk’ bezig werd gehouden door allerlei organisatoren? Was er meer ruimte voor verveling en niet wetend wat te doen? In de boekenkist tegenover mij lijkt de figuur van Paul Cézanne me aan te kijken. Stevig en bijna doortastend prijkt hij op het kunstboek dat op de eerste rij staat. Wat nou Vader van de moderne kunst? Wat hebt gij toe te voegen aan de ruimte die door verveling ontstaat?

Volgens mij verveelde Paul zich nooit. Never. Uit de boeken en de talloze documentaires blijkt wel dat hij altijd het landschap introk. Werkend, beetje nors, maar zo vol geestdrift en inspiratie dat het borrelde als in een flink werkende vulkaan.

Ik zag onze Koning gisteren voorbij komen. Die is op bezoek in Israël om te herdenken en het World Holocaust Forum bij te wonen. Opdat wij niet vergeten.

Maar ons ook niet vervelen. Geen sprake van.