Grof, grotesk en de dag van de dementie

2017-09-20-8063-smallHet moet grover en meer grotesk omdat we met z’n allen steeds meer gewend zijn geraakt aan! Prikkels moeten intenser, opmerkingen en verwijten over en weer harder en het elkaar proberen te overtroeven maakt dat er uit andere vaatjes moet worden getapt. Tot zover mijn bespiegeling tijdens het zappen (zeg maar reizen!) langs de diverse televisiekanalen die we rijk zijn.

Het geluid van kraaien was het laatste dat ik hoorde vlak voordat het buiten echt donker werd. Een auto reed door de straat. Het geluid van rubber over asfalt vermengde zich met het kraaigeluid terwijl ik op dat moment iets las over tijd ruimte en de eenzaamheid van de kunst.

Wandelend door het landschap van de fantasie waren de paden bijna onbegaanbaar. Oude en mooie liefdes waren vermomd als bomen. Het licht was als een secret lover. De zon als warm en opwindend gezelschap.

Eergisteren was het de dag van de dementie. Wist ik niet. Het is ook uiterst moeilijk om al die dagen bij te houden. Dagen waarop we worden uitgenodigd om stil te staan bij. Gisteren werd ik voor én in de supermarkt aangesproken door twee mensen met verschillende en rammelende collectebussen. Een voor de nieren, de ander voor of vanwege kanker.

Het woord ‘vanwege’ dat over het algemeen niet meer in de mode lijkt te zijn, zou ondertussen weleens bij het grofvuil zijn gezet. Overal verschijnt het woord(je) ‘om’. Het doemt op. Als plaatsvervanger. Om teksten minder formeel te maken. Zo lijkt het althans. ‘Jip en Janneke taal’ rukt ook steeds verder op, maar daar zouden we Annie M.G. zeker tekort mee doen.

“Een beeld en de gekozen werkwijze uitleggen gaat gepaard met het risico de magie te doorbreken waardoor het geheel uiteen kan klappen als een ballon gevuld met het niets.”.

Het waren woorden die me te binnen schoten terwijl ik het beeld bij deze tekst plaatste. Kijk maar wat je ermee doet of wilt? Misschien wel helemaal niets. Vanwege of omdat het vandaag gewoon zaterdag is.