Groen, groener en de pakhuizen van de hebberigheid

Mart van Zwam Langzaam raakt het in de achtertuin overvol. De pompoen slingert zich door de kleine boom met appels. Op een andere plek kronkelt zich een andere sliert dwars door de tuin om me elke dag te verrassen met nieuwe bloemen en het begin van pompoenen in de maak.

Nederland moet veel groener las ik vanochtend dwars door het nieuws heen. Overal zie je de behoefte dat het groener moet maar dat sterke belangen en krachten andere kleuren en tinten oproepen. Grijs en donker voeren de boventoon.  De kleur van asfalt is heilig in verband met file’s en de druk op snel vooruit en vrijheid, kleuren van pakhuizen van onze hebberigheid zie je terug aan het begin van welhaast elke stad. Deze pakhuizen noemen we ook wel distributiecentra.

Her en der is de stroom in mijn bescheiden moestuin niet te stoppen, dat heb je zo met natuurlijke groei. Ik heb nog enige controle maar daar blijft het dan ook bij. Dat is het mooie ervan; het maakt een mens bewust dat controle zo haar beperkingen heeft.

Tussen al die bladeren en bloemen kun je je op de vierkante meter, terwijl het een beetje regent, zo in een Braziliaans regenwoud wanen. Dat is het mooie van zo’n tuin. Het vertrekt de fantasie, wakkert behoefte aan en levert kunstzinnige inspiratie. Tegelijkertijd roept het allerlei aardse kleuren op die strelen terwijl de menselijke groei doorgaat.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *