Een gevonden schilderij, de bombardementen en het punt van verzadiging

96F5737D-7E28-40C8-BC65-C232BA01E833Het schilderij van Edgar Degas genaamd Les Choristes uit 1877 werd ontdekt in een koffer die zich in het bagageruim bevondt. In een bus, vlakbij Parijs. Het werk werd acht jaar geleden gestolen uit een museum in Marseille. Het museum d’Orsay had het toen der tijd in bruikleen gegeven.

Hoe schilderachtig zijn namen? Ik werd blij toen ik het berichtje las. Niet alleen vanwege de goede staat waarin het werk zich bevondt, niet alleen vanwege de voorstelling of het geschilderde licht, maar ook vanwege de Franse klanken. Het deed me niet alleen aan voorjaar denken, maar ook aan de zomer.

Een heel ander effect gaf Oost-Goutha en het bericht dat de VN-Veiligheidsraad met een resolutie heeft ingestemd voor een staakt-het-vuren van dertig dagen. De bijgevoegde foto sprak boekdelen, maar het beeld had een tegenovergesteld effect. Op mij althans. Ik ben een beetje Syrië moe en daar schijn ik niet de enige in te zijn.

Een hoogleraar gaf een paar dagen geleden voor een draaiende camera er een toevoeging op. Hij had het over de tijd dat een conflict of in dit geval een oorlog duurt. Sprak ook over, ik meen, het punt van verzadiging.

Beeldbeleving en haar punt van verzadiging. Dat zie je ook in een museum gebeuren. Een mens kan namelijk niet meer hebben dan hij kan hebben. Op een gegeven moment zit je qua indrukken en beleving gewoon vol. Moet je stoppen met innemen, wat op zich niet zo gemakkelijk lijkt, ofwel onmogelijk is. Of gewoon naar buiten lopen. Aan de frisse lucht en in het licht.

Ondertussen kunnen ze in Oost-Goutha geen kant op en lijkt het punt van stoppen met bombarderen en verzadiging van de macht nog lang niet bereikt. Het staakt het vuren is getransformeerd naar een wassen neus.

Goh, wat heb ik zin in de lente! Maar zover is het nog niet. Eerst is er nog de koude van de ‘Siberische Beer’ om mee af te rekenen.