Gelukkig zijn, marketing en de kunst van de blues

Hoe kunst gelukkig maakt@8.inddAch, noem het kort door de bocht. Gezeur of spijkers op laag water zoeken. Verveling, je tijd verdoen of zaniken. Kan me niet schelen. Hoe meer woorden, uitdrukkingen of gezegdes je kunt bedenken des te liever heb ik het. Dat geeft in ieder geval wat sju aan het leven.

‘Kunst maakt gelukkig.’. De eerste keer, een dag of drie geleden, werd ik er al lichtelijk onpasselijk van. Moest ook wel glimlachen. Cynisme stak verbazing naar de kroon. Het idee van geldzucht hield gelijke tred met wantrouwen. 

Kunst maakt gelukkig. Wie verzint zoiets? Hoe kom je er op? En die tips voor op een cocktailparty? Een leidraad om te converseren over kunst of zo? Onzekerheid verbergend? Terwijl je een netwerkgesprek hebt? Of indruk wilt maken op een geliefde? Kun je kunst koppelen aan versiertrucs? Dat zou een tentoonstelling waard zijn. 

Op Instagram werden er een aantal boekjes, beschikbaar gesteld door de uitgever, verloot. Mits je je favoriete museum liet weten. Qua marketing natuurlijk zeer interessant. Natuurlijk kwam het Rijksmuseum voorbij, uiteraard het Kröller Müller en het MoMA. Hoe verder uit de buurt van Nederland het museum lag des te beter want dat stond leuk en liet zien hoe avontuurlijk je bent. Het leven gekoppeld aan public relations. Voortgedreven door onzekerheid over het bestaan. 

Mijn reactie: Hmmm, ik wil best wel geroerd, ontroerd, zelfs onpasselijk en in de blues geraakt een museum uitrollen. Waar dan ook… 

De reactie werd leuk gevonden. Niet alleen door de beheerders van het account, ook door De Kunsthal him- or herself. Ik kon niet alleen een glimlach te voorschijn toveren maar dacht ook aan dat wonderlijk en verbazingwekkend gebouw waarin de Kunsthal is gevestigd. Ontworpen door Rem Koolhaas en werkelijk een parel in ons land. Een oester die je kunt koesteren, ontdekken, uitvouwen zoals je wilt of openen als een wereld van genoegen en passie. 

Tips voor een feestje? Gewoon de meest dramatische dingen onthouden. Waar of niet. Maakt niet uit. Rembrandt ging failliet. Vincent sneed een oor af, verkocht nooit wat en werd knettergek. Modigliani zoop zich dood en bij Giacometti liepen de ratten door het stoffige en vuile atelier. Drama is altijd een veilig onderwerp. 

“Kunst is een leugen. Maar het helpt ons om de waarheid, voor zover te bevatten te begrijpen.” aldus Picasso. Wanneer je die de groep ingooit veroorzaak je stilte. En de blues, als je mazzel hebt, die bij het echte leven hoort.  

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *