Geluiden, geur en de lades in het archief

‘An archive full of images’

‘An archive full of images’

Het was gisteren op enig moment een gerommel van jewelste. Was driftig op zoek naar specifieke dingen in de momenten van de tijd. Het gedoe had vast te maken met het oude filmpje dat ik zag over het leven en de kunstbelevenissen van Armando. Ik zag hem pennen in een klein opschrijfboekje. Zag het landschap buiten de trein voorbijvliegen, de reflecties maakten diepe indruk. Zowel op hem als op mij zo stelde ik me voor. Ik was dankbaar voor enig verwantschap.

Ik was op zoek in mijn persoonlijke archief. Op zoek naar herinneringen. Op drift geraakt en verlangend naar de stem en de geur van mijn vader. Wilde me ook zijn gedragingen voor de geest halen. Net als zijn wat zo mooi omschreven kan worden als ‘manier van doen’.

In het archief trok ik laden open om ze na veel (beeld)afleidingen, kabaal en muziekfragmenten weer te sluiten. De soms overvolle laden boden af en toe hevige weerstand vanwege de enorme hoeveelheid. Kwaliteit vocht er met de kwantiteit der dingen. Een eeuwigdurende strijd als je het mij vraagt. Een gevecht dat ook de bedoeling is. Omdat het oplevert.

Jaloers kan ik zijn op de laden bij een willekeurige apotheek of van een moderne keuken. Vol bewondering kan ik kicken op dat minieme en praktisch onhoorbaar zuchtje dat laden kunnen maken. Tijdens dat laatste menselijke zetje en die zachtje klik die erop volgt.

Mijn laden en vooral de ruimte in het archief lijken soms op het achterkamertje van Malle Pietje. Je weet, wel die sidekick van Swiebertje die al sidekick was voordat het woord überhaupt het levenslicht zag.

‘Potverdomme’ was ’n tijdens het intense zoeken een niet door mij uitgestoten woord en klank. Het kwam uit een lade gevuld met televisieherinneringen. Zag kapelaan Odekerke op zijn fiets op de keien belanden. Het t.v. moment was gekoppeld aan koffie, koekjes en de gedeelde uitgeblazen sigarettenrook in de huiskamer. Die huiskamer die soms blauw ‘stond’ omdat er toen nog stevig en in alle vrijheid binnenskamers volop werd gestoomd. Het woord longkanker kwam trouwens pas veel later veelvuldig in het nieuws.

Of ik het heb gevonden vraag je je misschien af? Ja! Uiteindelijk wel. Vond nog een vleugje, een beetje. Een beetje restant van wat ooit was maar zocht eenvoudig op de verkeerde plek.

Na de lade ‘M’ van mensen volgde al snel de ‘F’ van familie. Ook zo’n vreemde lade overigens. Barstensvol met. Maar vond uiteindelijk restanten in de lades ‘B’ brommer/bier en ‘H’ harde werker om uiteindelijk het meeste te vinden bij ‘L’ waarin liefde is gearchiveerd.

Stom dat ik daar niet als eerste zocht.