Wij en zij, de relatiteit en de goddelijke beelden

7A4F614D-6B09-44A1-A29F-E33D35DB01F9There is no reality. De samengestelde foto leverde niet alleen het beeld op wat ik zocht plus voor ogen had, maar ook de verwijzing naar iets dat niet is te bewijzen. 

Ik denk dat de inspiratie te herleiden is naar de oude schoolplaten die ik eergisteren op de oude katholieke lagere school aan de wand zag hangen. Mijn school. De plek waar zaadjes werden gepland. Daar waar werd geslepen als aan een nog jonge en ruwe diamant. Daar waar informatie erin werd gepompt omdat informatie nu eenmaal gelijk staat aan kennis en macht. Of zoiets.

Als kind vond ik de oude afbeeldingen magisch. Bijna hypnotiserend. Het waren niet alleen afbeeldingen van een lieve helpende of verlossende engel, ook was er veelvuldig sprake van geweld. Je zag zwaarden, vastgebonden vreemde mensen in uiterst benarde situaties, bloeddorstige blikken waar kennelijk iets mee was? Het verschil in goed en kwaad, de wij en zij plus de onvermijdelijke standpunten. Ik proefde de zon, zag het licht, rook het spaarzame groen tussen de ontelbare zandkorrels en zag het perspectief dat hoge bergen en diepe dalen ons nu eenmaal bieden. 

Een vreemde gewaarwording. Dat zij en wij. En het alsmaar benadrukte verschil. Kennelijk wilden de gelovigen de anderen bestempelen als ongelovigen. Misschien met het doel om wapens te verkopen of om op andere en slinkse manieren er rijker van te geraken. De beeldtaal is best gemakkelijk te ontcijferen maar dat ontdekte ik pas veel later.

There is no reality. Het overgrote deel van het beeld heb ik in Arnhem gefotografeerd. Het erin gemonteerde roodbruin plus haar schaduw komt van een foto die ik in Nijmegen maakte. De met de hand geschreven tekst heb ik toegevoegd na aan de slag te zijn geweest met de kleuren, het contrast, de schaduw en de reflectie in het glas.

There is no reality. Punt. 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *