De plof, de Volkskrant en een kast

VolkskrantDe plof is terug. Ik ken ondertussen de geluiden in mijn huis maar al te goed. Ik weet welke traptreden er hoe kraken. Het rammelende sluitwerk van de douchedeur is vertrouwd. De voor en achter deur zijn zeer verschillend qua geluid en klank. De bureaustoel kraakt al naar gelang het gewicht wat erop plaatsneemt.

Het kraken van de grote kledingkast, twee deurs en met mooi geslepen spiegelend glas, op de slaapkamer is af en toe degene die schrik aanjaagt. Maar dat komt door het moment. Zomaar uit het niets kan het nog altijd werkend hout een enorm geluid veroorzaken. Alsof raakvlakken zijn van hout op hout.
Misschien staat het gevaarte, want dat is het wel, niet helemaal op de juiste plek. Naast bed en hoofd, terwijl de kast ook als klankkast functioneert is misschien niet slim maar een andere optie qua inrichten is er gewoon niet. Het kraken is ook weer geen wereldprobleem maar het vermelden waard omdat het zo onvoorspelbaar is.

De kast bestaat uit 12 verschillende delen. Die delen vormen als het ware het omhulsel. Binnenin de kast zijn er nog eens zeven. Sommige delen zijn door de timmerman van een Romeins nummer voorzien zodat je ze niet verkeerd plaatst. Zwaluwstaartverbindingen en vier ingebouwde stalen pennen met schroefdraad zorgen voor verbintenis. De kast ademt van liefde en straalt van het getoonde vakmanschap.

De kast geeft behalve dat variabel en onregelmatig geluid ook andere signalen af. Het helpt me eraan herinneren dat ik nodig eens moet shoppen wanneer er lege klerenhangers ontstaan. De spiegels van de deuren lijken te zeggen dat ik op mijn eetgewoonte moet letten. Ze laat me ook weten dat het geheel meer is dan de som van de delen. Zo bekeken heeft de kast veel verschillende functies.

Ze geeft nog een signaal af. Dat van duurzaamheid en hoe belangrijk het uiteindelijk is. Ik ken haar nu ruim dertig jaar. Ze heeft veel gezien en meegemaakt. Ze heeft liefde ervaren en de geboorte van mijn kinderen van heel dichtbij meegemaakt. Ze stond er bijna met haar neus bovenop.

Ze is nu denk ik 90 of 100 jaar oud. Zoiets. Voor deze kast niet echt oud, ze kan nog wel een paar generaties mee schat ik zo in.

Terug naar de plof, want wanneer ik eenmaal over de kast begin is het einde zoek. De plof is die van de ochtendkrant. De Volkskrant. Goh, wat heb ik haar gemist.