De Liefde

2018-02-04-03547-smallIk liep vanochtend met een gevoel rond van: als de zon de aaibaarheidsfactor laat stijgen…niet in graden Celsius of Fahrenheit, maar gewoon. Dan ziet de wereld er weer heel anders uit.

Het is een bijzonder iets, het licht. Net als waarheid en realiteit kan het elke kant en vorm opschieten. Zomaar. Dan weer is het strijklicht, dan weer knetterhard of zacht als zijde. Zonsopgang, ondergang, de seizoenen. Ritme en tijd. Alsmaar wisselt het. Maar op en gelijktijdig met het hartslag van het Universum.

Zondag nog enkele foto’s gemaakt. Van omgewaaide en daarna verzaagde boomstammen. Eenmaal dichterbij gekomen openbaarde zich weer het schouwspel van lijnen en kleuren. Vormen en verdeling. Eenmaal dichterbij gekomen liet zich de andere wereld zien. Die waar je fantasie van op hol kan slaan. Op drift kan raken als was je in een tropisch regenwoud. Tussen reusachtige bomen. In de bossen uit The Lord of the Rings of het landschap uit Game of Thrones.

Fantasie is een groot goed. Kostbaar dan goud. Meer van waarde dan scepsis, oordeel of argwaan. Meer van waarde dan het gevoel van gezellig of leuk. Net iets meer van waarde dan melancholie. Maar veel minder dan het hoogtepunt en rijkste van allemaal: de liefde.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *