Breekbaar zijn, het kopieergedrag en de extra tien centimeter

038330DB-6B6D-4827-B49F-06A629BA16D1“Ja hij heeft wel een straatverbod maar toch.”. De jonge moeder passerend was ik even getuige en ontvanger van een flard van een gesprek. De glimlach die de jonge mam had (een hand aan de phone, een hand aan de buggy) kon ik niet plaatsen. Misschien was het grappig, wellicht werd er gram gehaald. Erop door fantaseren had weinig tot geen zin alhoewel kleine potjes nog altijd grote oren hebben. 

Een paar straten verderop liepen twee jonge moeders. Beiden met een lege buggy, beiden gingen behoorlijk in een gesprek los. De twee kleuters liepen achter elkaar aan. De een kopieerde de ander. Kennelijk was de school net uit. Een van de moeders spuugde tussen twee zinnen door even wat kwijl op de stoep. Mensen blijven over het algemeen kuddedieren. 

Ik vroeg me al wandelend af wat een telefoongesprek van pakweg een kwartier kost. Niet zozeer qua geld alswel aan energie. En of dat ooit is onderzocht? Laatst hoorde ik, of het echt waar is dat weet ik niet, dat het opzoeken van een item via Google net zoveel energie kost als het koken van water voor 1 kopje thee. Als dat waar is dan had ik gisteren minimaal zo’n slordige 25 kopjes vol kunnen schenken. 

Wanneer de opwarming blijft steken op 1,5 graad dan stijgt de zeespiegel aan het einde van deze eeuw 26 tot 77 centimeter. Als het 2 graden worden dan komen er nog eens pakweg 10 centimeter bij. Met de rest van de cijfers plus donkere gevolgen ervan zal ik jou, jullie en mezelf niet vermoeien, maar ik wilde het toch even vermelden. 

De kunst is ingepakt. Straks gaat ze op reis. In de koffer, ingewikkeld in van dat bubbeltjesplastic. Breekbaar staat erop. Breekbaar net zoals het leven zelf. Aan de Nederlandse kust mogen ze zich ondertussen wel degelijk zorgen gaan maken. Die 10 centimeter komen er heus wel bij. 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *