Bestsellers, paniek en de niemendalletjes

Mart van Zwam Ik vroeg me vandaag juist af waarover ik zou willen schrijven. Over Maarten? Het eraan gekoppelde en gepropageerde Wij-gevoel? Over de strijd tegen het water, de elementen? Over het Friese landschap, het kreunende Groningen? De droogte, het in werking gezette hitteplan of de slag om Istanbul? Wat trouwens wel heel heroïsch klinkt?

Buiten is het rustig. Volgens mij zijn zelfs de vogels spaarzaam met hun energie. Althans zo lijkt het. Er is nauwelijks iets te horen. Voor alle zekerheid heb ik het bakje waar altijd wel een bodempje water in zit alvast bijgevuld. Straks maar kijken of het proces van verdamping al is in getreden.

Judith Kranz is overleden. 91 is de rijke schrijfster van rijke bestsellers geworden. Titels als Princess Daisy, I’ll take Manhattan en Mistral’s Daughter kwamen voorbij. In mijn hoofd passeerden beelden uit de jaren tachtig. Muziek van Nana Mouskouri (Only love: titelsong Mistral’s Daughter) ondersteunde tijdschriften zoals het veel verkochte Cosmopolitan en Goud Housekeeping. Niemendalletjes voerden een hevige strijd met vooruit komen, kwaliteit en meesterschap.

In de Volkskrant van eergisteren (zaterdag)stond een mooi stuk over en met Fay Weldon. Ook alweer 87 bij the way. “Schrijven en uitgeven is veranderd van kunst in een industrie. Om als schrijver te overleven moet je dus iets maken wat mensen willen lezen, en daarom is het belangrijk dat je iets nieuws te zeggen hebt.”

Buiten is het rustig. Geen stilte voor de storm, maar meer de voorbode van de verwachtte hitte. Goed drinken (water), niet teveel stress en vooral niet gaan panieken. Ondertussen heb ik Nana in mijn hoofd.

Help!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *