De avondklok, de lockdown en het reisgevoel

Mart van Zwam Langzaam tikken de uren, dagen en weken van de ingestelde avondklok voorbij. De noodmaatregel (het krengig gedrocht is er blijkbaar de hoofdoorzaak van) is er een van inclusief. Met de nodige bijwerkingen en opgeroepen gevoelens hebben veel mensen moeite. Het lijkt mij voor gedragswetenschappers een unieke kans, gelegenheid en bijzonder moment om er het juiste mee te doen.

De avondklok en de lockdown. Opge- en ingesloten in de tijd die beheerst door het virus alsmaar voortduurt. Langzaam gloort er ergens licht. Misschien niet al te veel in de dagelijkse beleving, maar toch…Beter iets dan niets. Buiten gloort de lente en het gratis bijgeleverde lentegevoel. Nieuwe blaadjes, verse bewegingen, lente energie. Strelingen voor het oog. Mits die voldoende zijn geopend inclusief een juist afgestelde focus.

Vanochtend las ik berichten over het massaal boeken van reizen, vooral in het komende najaar en de daarop volgende winter. Zelf wacht ik met smart op het groene licht van de reis naar Thailand. Naar mijn geliefde, de Thaise cultuur, de in de toekomst ingeademde andere manier van leven en zingeving. Veel beelden kwamen de afgelopen periode voorbij. Glimmende en bezienswaardige Boeddha beelden, tijgers, slangen, olifanten. Rotsgebergten wisselden af met de vlakte van een provincie en de eenvoud van een geduldig wachtende tempel.

Ondertussen schurkt hier schilderachtig het geel tegen groen en blauw aan en versterkt gebrande omber het gevoel van aardse kleur. Ontwikkelen staat nooit stil en vooral niet tijdens de bijzondere momenten waar het echt om gaat!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *