Author Archives: Mart

Verbeeldingskracht, energie en het vakantiegevoel (10)

Gretchen Peters And there is love that makes a cup of tea. Zachtjes daalden de gezongen woorden van zangeres Gretchen Peters neer. Je kunt gewoon enthousiast raken van zoveel eenvoud en zo’n mooie poëtische aaneenschakeling van woorden op de juiste plek.

Zaterdag. De dag is goed en wel begonnen of de zoveelste challenge kwam voorbij. Net als diverse #’s en dan vooral die van #geendorhout. We leven een tijdperk, mijn perceptie dan, excuse me when I am wrong, dat elke stem schreeuwt om gehoord te worden. Luid, luider, vooral het luidst. Veel in de wereld geslingerde tweets beginnen op dit moment met IK. Veel commentaren starten met: Ik vind…

And there is love that makes a cup of thea. De spellingscontrole op mijn iPad maakt zich druk over de geschreven woorden. Geruststelling van mijn kant dat het allemaal okay is krijgt geen antwoord. Alsof er een Twilight ruimte bestaat tussen gevoel, machinerie en de werkelijkheid van de perceptie.

There is love that goes to prison

Love that goes to war

There is love that rows a lifeboat

Towards some shining golden shore

Wat een uitzicht die golden shore! Het schittert zo intens dat samengeknepen ogen bijna niet voldoende zijn. Toch weiger ik een zonnebril op te zetten omdat zonnebrillen ook niet de realiteit weergeven. Liever de indruk van de schittering dan het gefilterde licht! Soms droom ik van Ithaka of een ander eiland, dan weer van een in ieder geval een Odyssee die eeuwig duurt.

And there is love that makes a cup of tea

Asks you how you’re doing, and listens quietly

Slips you twenty dollars when your rent’s behind

That’s the kind of love I hope you find

Het is Zaterdag. Laat het maar schitteren.

Verbeeldingskracht, energie en het vakantiegevoel (9)

De Volkskrant Met een zachte plof viel het pakketje op de inmiddels aan vervanging toe zijnde  deurmat van kokos. Ik had toch niets online besteld? Was het een verkeerde bezorging? Een Fata Morgana door de alsmaar voortdurende eindeloze hitte? Ik realiseerde me dat mijn gang geen woestijn is met zand maar dat een deel van Nederland en vooral de Achterhoek alsmaar verder uitdroogt.

Het pakketje was vriendelijk en zorgzaam door post.nl in plastic verpakt. Er was een kaart bijgevoegd dat het pakket onderweg was beschadigd of zelfs niet compleet zou kunnen zijn. Sorry daarvoor.

Excuus aanvaard. Uiteraard. Spreekt voor zich. Wat ook mooi klinkt. De begeleidende brief in de kartonnen verpakking had als afzender: Marloes de Boer, Klantenservice. Het kwartje viel, net als de eerder op de kokosmat geplofte bezorging. Ik had het cadeauboek nu in handen. Een paperback met een ietwat beschadigde hoek aan de achterkant. Titel: La Superba. Schrijver: Ilja Leonard Pfeiffer.

Gratis en voor niets. Vanwege de Zomercampagne van de Volkskrant. Allen de achterkant was al een genot als je om woorden geeft. Indrukwekkende ode, tinteling, geestig, ijdelheid, dramatiek, enthousiasme, aanstekelijk, grenzenloos.

Genua? Wat weet ik nu van Genua behalve dan dat het in Italië ligt, een grote haven heeft en qua kaart een driehoek vormt met Turijn en Milaan? Benieuwd zijn en blijven. Volgens mij zijn dat de energierijke bronnen waar je fantastisch uit kunt putten. Onophoudelijk, altijd maar, voor zolang als je leven duurt.

Woorden zijn van belang en vooral die van goed gekozen. Met de juiste cadans, in een mooi en uitnodigend ritme. En laten we sorry gewoon weer vervangen door excuses. Die maken meer indruk en echoën langer na.

Verbeeldingskracht, energie en het vakantiegevoel (8)

Mart van Zwam Ondanks de warmte van de zevende dag tijdens de hittegolf was er gisteren weer eens een groot en uitgebreid kamerdebat. Ik heb zeker niet alles gevolgd, maar zag dat oppositie, kritiek, vragen en scherpte met golfbewegingen door de ruimte ging.

Volgens de mensen die er verstand van hebben komt een tweede golf aan, zoveel is ongeveer wel duidelijk. De verwachting is ergens in september. Ik vraag me ondertussen niet af hoe we het Covid-19 probleem kunnen oplossen maar wat het virus en al haar zieken, doden, tekorten, problemen en toestanden ons nu eigenlijk wil duiden? Zijn we de verkeerde weg ingeslagen? Moeten we (snel)terug en een andere route kiezen?

Ondertussen is nu op de ochtend van de achtste dag van de hittegolf wel duidelijk dat de politieke kameravond eindigde in een tumult. Ongekend. Er bleven te weinig leden over om te stemmen.

Ondertussen zijn er op diverse plekken rode vlagen, zie mijn tekst van de afgelopen dagen, en golft er nog steeds bloed door de straten van Wit-Rusland. Ook zijn er veel excessen van geweld in ons toch zo (redelijk)goed georganiseerd land.

Het voorbeeld dat verschillende leden van de Tweede Kamer gisteren het volk voorschotelde getuigde niet van veel empathie. Het zorgde alleen voor nog meer onrust en misschien wel olie op het vuur.

Warme dag 8 lijkt voorlopig wel de laatste tropische. Lijkt me prima! Kan de tuin weer even op krachten komen en wij wat afkoelen.

Verbeeldingskracht, energie en het vakantiegevoel (6)

Mart van Zwam Dag 7 van de hittegolf geeft een mooi cijfer aan het geheel tot nu toe. Persoonlijk vind ik oneven cijfers ook interessanter dan even. Ze lijken avontuurlijker, vol mysterie, uitdagender en energierijk.

Nog even voortbordurend op de rode vlag van gisteren kwamen er twee opgestoken bij. Zowel Facebook als ook Instagram gaan beelden van Zwarte Piet en Joden weren. Het bericht was gisteren nog niet opeens de wereld ingeslingerd of het leek los te breken als een plotselinge heftige onweersbui met plaatselijk veel overlast door het kletterende hemelwater en hagel.

Ik zag het woord Aap voorbijkomen, net als vergelijkingen en vooral overeenkomsten tussen Joden en Nazi’s. Te walgelijk voor woorden en ziekelijk misselijkmakend. Schaamte vanwege mijn mede landgenoten werd mijn stille aandeel in het geheel. Hoe het proces zich vandaag verder gaat ontwikkelen is nog onbekend. Dat heb je vaak met processen, het zal zich tonen. Maar om met de woorden van Stepehen Fry te spreken: De geest (lees: Internet) is uit de fles en we krijgen hem er niet meer in terug.

Misschien is schaamte wel een van de woorden die we terug moeten zien te vinden in ons dagelijkse manier van leven. Het klinkt vrij ouderwets maar een moderne vorm van rust, regelmaat en ook de reinheid helpt misschien wel om te ontgiften. Het hele proces koppelen aan de essentie in al haar zuiverheid en voilà…er is groei!

Verbeeldingskracht, energie en het vakantiegevoel (5)

Paksoi Terwijl het tuinlandschap langzaam kleurt in het vroege ochtendlicht is de droogte zicht- en intens voelbaar. Planten hangen een tikje slap maar doen hun best, de mussen drinken wat van het ter beschikking gestelde drinkwater waarvan de vraag is hoeveel we er nog van hebben. De dag maakt zich op voor de volgende in rij in de fase van hittegolf.

Aan zee wappert vandaag alweer de rode dag, zo kan ik me dat beeldend en realistisch voorstellen. Een contante waarschuwing dat de zee gevaarlijk is klinkt door het nieuws vermengd met het heftige oproer en geweld in Libanon en Wit-Rusland. Van komkommertijd lijkt dit jaar absoluut geen sprake.

Een wapperende rode vlag als beeld. Wat mij betreft mag ie op verschillende plekken worden opgestoken. Van anderhalve meter afstand en het virus tot aan de verschillende soms afgrijselijke complottheorieën. Tijdens de klimaatverandering. Bij de angst tot aan voorgeschotelde waarheid tot aan elke dag aangepaste waanzin.

Gelukkig is het in de tuin rustig en vreedzaam. Ik merk wel dat de geplante kool aan het wedijveren is met de pompoen vanwege de beschikbare en zeer beperkte ruimte. De Paksoi doet het goed. Net als Prei, Broccoli en de appels aan de Appelboom.

Symbolisch gezien is het in de tuin groeien op en in een beperkte mate van ruimte. Net als op onze planeet met al haar oh zo verschillende bewoners.

Verbeeldingskracht, energie en het vakantiegevoel (4)

Mart van Zwam Het groeiproces was vanochtend weer een lust voor het oog om te mogen aanschouwen. Vorm laat zich zelfs niet door gemaakte kunst in de weg zitten, die twee lijken samen te smelten zoals alleen natuur en kunst kunnen. Ieder op eigen wijze, samen om meer dan de som van de getallen te vormen.

Ergens las ik op LinkedIn, toch van oudsher een keurige community (ik heb een soort haat/liefde met dat woord) een discussie. Beledigingen vlogen over en weer alsof dat het ‘nieuwe normaal’ is. Daar heb ik trouwens een hekel aan en voel er totaal geen liefde voor. Het nieuwe normaal? Wie heeft dat in het leven geroepen?

Het zijn volgens mij geen moderne tijden waar we in leven maar meer een piek in een leven-frequentie. Gisteren waren er volle Hollandse stranden en rijen files plus een overvol openbaar vervoer. Mensen waren niet te houden, zochten verkoeling, vertier en ontspanning aan zee. Enkelen zochten de natuurlijke airconditioning op die je in het bos zomaar, gratis en voor niets, kunt vinden. Weer anderen zoals deze schrijver bleven thuis.

Vandaag geen Canal Parade te Amsterdam. De community maakt zich volgens het nieuws grote zorgen. Ze kunnen nu niet het beeld uitdragen wat ze o zo graag willen? Dat je jezelf kunt en vooral ook mag zijn?!

Ik vroeg het vanochtend aan een mus die wat water kwam drinken. Jezelf kunnen en mogen zijn? Vervreemde ogen keken me aan. Alsof niet begrijpen in het verlengde lag van: waar in vredesnaam heb je het over?

Verbeeldingskracht, energie en het vakantiegevoel (3)

Mart van Zwam Langzaam ontwaakte de tuin vanochtend. Terwijl de mussen al druk in de weer waren en het licht kleuren liet sprankelen zag ik de eerste aanstalten om pompoen te worden. Een mooi gegeven.

Het nieuws was niet hopeloos te noemen. Uiteraard was er iets over Trump, natuurlijk iets over die kwestie van wetenschap in combinatie met het al dan niet dragen van mondkapjes, zeer natuurlijk was er ‘voortschrijdend inzicht’ omdat voortschrijdend inzicht nu eenmaal haar eigen natuurlijke tempo heeft.

Naar alle waarschijnlijkheid gaan er 1100 bij KLM uit terwijl de detailhandel erop los scoort. Een paar dagen geleden zag ik als ooggetuige al lege vakken en schappen bij de plaatselijke bouwmarkt. Ook de bestelwagens met postpakketten en leveranciers van voedsel plus de scooters met o.a. Pizza’s rijden er nog steeds op los. Met nadruk op het laatste want time is money!

De Volkskrant van vandaag gaf een mooie link tussen drukte en het monitoren ervan. In Gelderland hebben we een heuse ‘druktemonitor’ die aangeeft waar en wanneer het ergens (te)druk is. Ik vind ‘druktemonitor’ letterlijk een aanvulling op ons tijdsbeeld van de door ons zo gekoesterde westerse samenleving.

Zware krimp in Duitsland en de VS. In extra dikke en zwart gedrukte letters. Ik zag de mussen er hun schouders voor op halen. Of beter gezegd: de vleugels!

Een verkleurd en losgelaten blad dwarrelde en landde zachtjes in de waterbak voor de vogels. Alsof het een ritme wilde aangeven dat alsmaar doorgaat. Ondanks alles, ondanks what ever.

Verbeeldingskracht, energie en het vakantiegevoel (2)

steen De avondklok zelf was niet zichtbaar in beeld maar wel van kracht. Antwerpen liet zich aan de kijker zien tijdens een opgelegde stilte waar de schoonheid zegevierde. Verlaten pleinen, dichte deuren, lege straten. Een volgend beeld was die van in geregisseerde rijen staande toeristen. Wachtend op het moment van take-off. Alsof de startbaan ook die van ontspannen en geluk zou zijn. De mondkapjes vormde een schril contrast met de alledaagse werkelijkheid.

Intussen is onze turnwereld in rep en roer. Ik kan me zo voorstellen dat wanneer toestellen zoals een springbok, waar je als kind moeite mee zou kunnen hebben om er überhaupt niet tegen aan te knallen, en een evenwichtsbalk, geen gekke getuigen zouden kunnen zijn. Die laatste toestel vind ik trouwens aardig symbolisch voor de hele toestand. Ik hoorde een turnster op leeftijd (wat is oud?)gisteren melden dat ze jaren van therapie achter de rug heeft.

Verbeeldingskracht, energie en het vakantiegevoel. Ik had het er gisteren al over. Op bescheiden wijze. Af en toe met iets meer gas erop. Over dat laatste gesproken? Aanstaande Zaterdag is het zwarte zaterdag. Dan duiken mensen massaal in de auto op weg naar bestemming en het gevoel om op vakantie te zijn. Corona of niet: vakantie moet!

In de tuin is het rustig. Behalve groei is er veel te beleven. In de moestuin idem dito: groei! En geen steen die uit zichzelf beweegt.