De angst, de twijfels en de te verwachte kritiek

2017-08-02-7205-smallVoorlopig was het beeld klaar. Klaar voor op dat en in het moment. Het was af in de zin van niets meer aan doen. Voorlopig althans.

Het blijft als maker eeuwig twijfelen. Want wanneer is een beeld af en klaar voor de verkoop? Op een zeker moment, hoe snel of langzaam ook, moet er een beslissing worden genomen. En die komt er dan ook wel. Samen met de geruststelling. In goed gezeldschap, zeg maar.

Ik had me nog zo voorgenomen om er op te letten, maar helaas. Af en toe betrap ik me er ook op dat ik meega met veelgebruikte woorden en zinnnen. Bijvoorbeeld om ‘zeg maar’ te gebruiken, wat nu weer aan de orde lijkt te zijn wanneer ik allerlei mensen in diverse intervieuws aanhoor. De ‘zeg maar’ ’s vliegen deze dagen om je oren als toevoeging. Als het benadrukken van of kracht bij te zetten om.

Voorlopig is het beeld dus klaar. Veel werk was het niet. Althans niet overdreven veel. Een uurtje of twee. Mits ik er niet de tijd bij reken van het vooraf gaande. De zoektocht. Het voelen. Het voorspel. Zeg maar!

Al jaren is mijn belangrijkste tip aan fotografen, mits gevraagd, om ‘jouw beeld’ te maken. Jouw impressie van. Omdat de werkelijkheid nu eenmaal niet is te vangen, omdat de werkelijkheid nu eenmaal niet bestaat.

Elke camera (merk/ type) is anders. Ook reageren objectieven plus de ingebouwde lezen anders dan misschien verwacht. En dan hebben we het nog niet eens over het licht en de ingebouwde lichtmeter van de camera. Of over de compositie, de uitsnede (het kaderen) en het moment van ontspannen. Ontspannen van de fotograaf en de knop van de desbetreffende camera.

“En laat je niet weerhouden door te photoshoppen”. Het goedbedoelde en meegegeven commentaar van mij schoot af en toe mis. Omdat mensen, ook fotografen, nu eenmaal bang aangelegd zijn. Bang voor het commentaar en de kritiek. Angstig van wat anderen er van zouden (kunnen) vinden. Het ‘oh jee…’ gevoel. In het goede gezeldschap van ‘het schrapzetten’.

De (later) wereldberoemde Franse fotograaf Atget deed niet anders dan zijn foto’s bewerken. Op zijn manier dan en nog belangrijker, in zijn tijd.

In de zon legde hij af en toe zijn fotografische glanegatieven te drogen. Die behandeling gaf het zijn warme en aantrekkelijke tint. En daar genieten we met zijn alleen nog van. Zeg maar!

Jouw beeld, mijn beeld! En benieuwd blijven!