Amsterdam, Rembrandt en de hoge nood

IMG_8051Gisteren was er veel te doen over het onderwerp ‘slapen’. Dat kwam door de uitslag van een onderzoek. Het commentaar van iemand die vakkundig is op het gebied van slapen nam ik zo vroeg op de ochtend ter harte. ‘Het bed is om te slapen of om andere dingen in te doen’. Aangezien het eerste niet (meer)lukte en het andere niet aan de orde was besloot ik er maar uit te stappen. Uit het bed wel te verstaan.

Ons (kikker)land(tje)was gisteren niet alleen in rep en roer vanwege het al dan niet kunnen slapen of ‘andere dingen doen’ maar ook en misschien wel meer vanwege het wildplassen. Dat laatste werd veroorzaakt vanwege een uitspraak van de rechter en een opgelegde geldboete. De vrouw in kwestie, de veroordeelde dus, had in het wild geplast omdat er geen toilet in de buurt was. Uitslag mannen versus aanwezige openbare vrouwentoiletten? 35-3.

Ik het altijd aparte dingen gevonden. Zo’n urinoir. Vreemd maar ook schoon. Het laatste moet je lezen als zijnde Vlaams. Het schoon zit hem in de schoonheid ervan. En dat rare dingen schoonheid in zich kunnen herbergen is wellicht een open deur.

Al snel werd er gisteren een afbeelding de wereld in geslingerd. Van een plassende vrouw. Een mooi werk van ‘onze’ Rembrandt. Met een mooie compositie en lichtval. De hurkende vrouw draait haar hoofd wat samen met de bijna krachtige stroom dynamiek oplevert. Wanneer je de lijn van haar straal samen ziet met de lijn die haar ogen vormen dan zit er evenwijdigheid in. Zelfs in zo’n op het eerste oog eenvoudig plaatje kon de grote meester iets boeiends naar voren brengen.

Ach, Amsterdam. Stad van uitwas, eventueel in meervoud. Stad van Rembrandt, het Rijks, Stedelijk en wat al niet meer. Stad van hoge nood in verband met het groeiende aantal toeristen, het wildplassen en een boete van 90 euro voor een vrouw met de mooie naam Geerte.

En een stad die haar geliefde burgervader zal gaan missen. Indrukwekkend waren gisteren zijn laatste woorden in een afscheidsbrief.

“Zorg goed voor onze stad en voor elkaar. Vaarwel”