Amerika, de Indianen en het verkochte hart

Mart van Zwam 16 x 16 x 2,5 en…Sold!

Dag zoveel van de lockdown was er een van euforie en reislustig zijn. Althans, dat laatste was het geval zonder daadwerkelijk een vliegtuig te willen en kunnen pakken. Steeds weer kwamen de beelden van vermommen en veiligheid voorbij. Schijn bedriegt, kennelijk werkt dat ook zo maar misschien ook vooral in tijden van covid-19.

Verkocht! Het kleine kunstwerk, olieverf op een bakstenen tegel van +/- 100 jaar oud, gaat richting Amerika. Land van de ongekende mogelijkheden, dromen en op dit moment zeer zeker in een nogal chaotische toestand van Zijn.

Ik heb het adres uiteraard. Zoekend op de kaart was het een reizen van jewelste. Ik zag het Vrijheidsbeeld en namen als The Bronx, Philadelphia, Washington en Woodstock. Namen die zoveel beelden geven en inspiratie laten aanzwellen als trommelgeluiden in een nog te ontdekken landschap.

Vreemd maar ook bijzonder dat Amerika voor mij toch voor een groot deel altijd is verbonden en zal blijven met haar oorspronkelijke bewoners. Namen als Comanche, Pawnee, Apache en Mohikaan hebben iets van vrij, natuur en de uitgestrektheid van het landschap in zich. Mohikaan heeft een extra door het fantastische verhaal van de laatste ervan. James Fenimore Cooper schreef een klassieker die je altijd laat verlangen. En als Karl May’s trotse Apache zal Winnetou voor altijd mijn broeder blijven.

Bijzonder hoe een land zich heeft ontwikkeld in een proces. Bloederig, vol geweld en met als rode draad het niet begrijpen en vooral het niet willen begrijpen. We zijn gewaarschuwd!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *