Kunstreis Museum Insel Hombroich

2018-02-25-mart-news-hombroichWoensdag 18 april 2018
Prijs all-in € 79,50
Max. aantal deelnemers 8

-Ga je mee op reis?
-Voor de natuur en het landschap?
-De kunst en de architectuur?
-Voor de beleving?
-De verdieping?
-Je zintuigen?

Museum Insel Hombroich is een bijzonder museum dichtbij het stadje Neuss, ongeveer 1 1/2 uur rijden vanaf Nijmegen. Natuur, architectuur, cultuur en kunst gaan hier zo verrassend samen dat je kunt spreken van in harmonie op elkaar reageren. De afdaling na het kopen van een toegangskaartje naar het terrein is al een unieke ervaring op zich.
De verschillende gebouwen (ontworpen door o.a. Erwin Heerich) en de ateliers waar verschillende kunstenaars werken liggen ongedwongen verspreid over het weidse landschap langs de Erft en het oude park op het Het Kerninsel. Door de verschillende paden te volgen wordt je langs imposante kunstwerken geleidt. Kunst uit verschillende culturen staan naast hedendaagse kunst wat een bijzondere gewaarwording veroorzaakt. We staan stil bij de verschillende onderdelen om te ervaren. (en voor de liefhebbers om te fotograferen).

Ga mee op reis en laat je rondleiden langs de vele kunstwerken die dit uniek museum huisvest. Een dag waarnemen en geprikkeld worden. Ontmoet en omarm de natuur en de kunst in al haar facetten en schoonheid.

Die Insel ist urweiblich,
Sie gebärt, hält zusammen, stützt, dient und läßt frei.
Sie ist kein Muß, sondern ein Darf.
Sie ist nicht entweder -oder, sondern sowohl- als auch,
Sie fordert jeden zur täglichen Auseinandersetzung mit sich selbst.
Sie ist kein männliches Feld für Organisation, Hetzjagd, Anhäufung, Macht und Demonstration.
– Tekst Karl-Heinrich Müller

Programma:

09.00 uur Vertrek met Ford Transit personenbus vanaf Treinstation Goffert Nijmegen
10.20 uur Aankomst en start museumbezoek
Doel: Van kijken, zien naar waarnemen.
Wandelend staan we op verschillende momenten stil. Daar is ook volop gelegenheid om de architectuur, de natuur
en het landschap te fotograferen.
Ergens tijdens de wandeling is er uiteraard een koffiemoment.
12.30 uur Duits lunchbuffet in het museumcafé
13.30 uur (+/-) Tweede deel museumbezoek
16.00 uur Vertrek huiswaarts

Let op:
In het museum is er geen mogelijkheid tot pinnen. Dus als je eventueel een boek wilt aanschaffen dan is het raadzaam genoeg contact geld mee te nemen.
Fotograferen mag. Het gebruik van een statief is helaas in het museum niet toegestaan.

Met kunstzinnige groet, Mart

Beeld & Coaching/Mart van Zwam
Telefoon: 06-44500950
Email: info@beeldencoaching.nl

 

Nieuw: ‘Forrest Impression 4’

2018-02-04-3528-small‘Forrest Impression 4’
©Mart van Zwam
100 cm x 75 cm
Genummerde oplage 1 t/m 5

Aluminium dibond prints: Kunstgalerie bij je thuis of op kantoor

  • Museumkwaliteit
  • Prints op fine-art fotopapier
  • Stevige aluminium panelen
  • Zwevend effect door het blinde ophangsysteem

Prints in de hoogst mogelijke kwaliteit
Fine-art prints gelijmd op aluminium panelen

Tijdelijke actieprijs: “Two leaves are into the light”

2017-08-13-2864-small“Two leaves are into the light”
©Mart van Zwam

Leverbaar:
25 cm x 25 cm € 75,00
40 cm x 40 cm € 125,00
60 cm x 60 cm € 225,00
80 cm x 80 cm € 375,00

Bestellen via: info@mvz-art.nl
Let op: de actie duurt tot en met 28-01-2018

Aluminium dibond prints: Kunstgalerie bij je thuis of op kantoor

  • Museumkwaliteit
  • Prints op fine-art fotopapier
  • Stevige aluminium panelen
  • Zwevend effect door het blinde ophangsysteem

Nieuw: ‘‘Modi-girl in a world of broken glass’

2017-12-31-9894-01-small‘‘Modi-girl in a world of broken glass’
©Mart van Zwam
45 cm x 60 cm
Genummerde oplage 1 t/m 5

Aluminium dibond prints: Kunstgalerie bij je thuis of op kantoor

  • Museumkwaliteit
  • Prints op fine-art fotopapier
  • Stevige aluminium panelen
  • Zwevend effect door het blinde ophangsysteem

Prints in de hoogst mogelijke kwaliteit
Fine-art prints gelijmd op aluminium panelen

Nieuw: ‘Modi-girl 1’

2018-01-03-9933-small‘Modi-girl 1’
©Mart van Zwam
45 cm x 60 cm
Genummerde oplage 1 t/m 5
€ 275.00

Aluminium dibond prints: Kunstgalerie bij je thuis of op kantoor

  • Museumkwaliteit
  • Prints op fine-art fotopapier
  • Stevige aluminium panelen
  • Zwevend effect door het blinde ophangsysteem

Prints in de hoogst mogelijke kwaliteit
Fine-art prints gelijmd op aluminium panelen

Aluminium, ook wel bekend als dibond, is het materiaal dat je kiest als je het beste van het beste wilt hebben. Als je wel eens in een fotomuseum bent geweest, dan heb je aluminium van dichtbij gezien. Werken worden in fine-art kwaliteit geprint op fotopapier. Deze worden verlijmd op stevige aluminium panelen.

Nieuw: My Art-Portrait

2011-11-27-0085-smallMy Art-Portrait (A)

€ 475,00

-Fotoprint op aluminium *Dibond
-Formaat 90 cm x 60 cm

Inclusief:
-Fotoshoot (opnames)
-Bewerken en afwerking

My Art-Portrait (B)

€ 375,00

-Fotoprint op aluminium *dibond
-Formaat 60 cm x 40 cm

Inclusief:
-Fotoshoot (opnames)
-Bewerken en afwerking

*Dibond (aluminium):

– Musemkwaliteit
– Kant en klaar geleverd, inclusief ophangsysteem
– stevige aluminium panelen
– Zwevend effect

Contact:
Mart van Zwam
06-44500950
info@beeldencoaching.nl

 

Nieuw: ‘Composition in form and colour’

2017-11-09-9187-small‘Composition in form and colour’
©Mart van Zwam
80 cm x 80 cm
Genummerde oplage 1 t/m 1

Kunstgalerie bij je thuis of op kantoor

Museumkwaliteit
Prints op fine-art fotopapier
Stevige aluminium panelen
Zwevend effect door het blinde ophangsysteem
Prints in de hoogst mogelijke kwaliteit
Fine-art prints gelijmd op aluminium panelen

Nieuw: ‘Love the energy’

2016-07-31-036-small

‘Love the energy’
©Mart van Zwam
100 cm x 75 cm
Genummerde oplage 1 t/m 5

Aluminium dibond prints: Kunstgalerie bij je thuis of op kantoor

Museumkwaliteit
Prints op fine-art fotopapier
Stevige aluminium panelen
Zwevend effect door het blinde ophangsysteem
Prints in de hoogst mogelijke kwaliteit
Fine-art prints gelijmd op aluminium panelen

Nieuw: ‘Intervention of red’

2017-04-12-040-small‘Intervention of red’
©Mart van Zwam
100 cm x 75 cm
Genummerde oplage 1 t/m 5

Aluminium dibond prints: Kunstgalerie bij je thuis of op kantoor

Museumkwaliteit
Prints op fine-art fotopapier
Stevige aluminium panelen
Zwevend effect door het blinde ophangsysteem
Prints in de hoogst mogelijke kwaliteit
Fine-art prints gelijmd op aluminium panelen

Nieuw: ‘Intersection 1’

2017-09-17-8017-small‘Intersection 1’
©Mart van Zwam
80 cm x 80 cm
Genummerde oplage 1 t/m 5

Aluminium dibond prints: Kunstgalerie bij je thuis of op kantoor

  • Museumkwaliteit
  • Prints op fine-art fotopapier
  • Stevige aluminium panelen
  • Zwevend effect door het blinde ophangsysteem

Prints in de hoogst mogelijke kwaliteit
Fine-art prints gelijmd op aluminium panelen

New: ‘Composition in blue’

2017-08-31-0004-01-small‘Composition in blue’
©Mart van Zwam
100 cm x 75 cm
Genummerde oplage 1 t/m 5

Aluminium dibond prints: Kunstgalerie bij je thuis of op kantoor

  • Museumkwaliteit
  • Prints op fine-art fotopapier
  • Stevige aluminium panelen
  • Zwevend effect door het blinde ophangsysteem

Prints in de hoogst mogelijke kwaliteit
Fine-art prints gelijmd op aluminium panelen

Aluminium, ook wel bekend als dibond, is het materiaal dat je kiest als je het beste van het beste wilt hebben. Als je wel eens in een fotomuseum bent geweest, dan heb je aluminium van dichtbij gezien. Werken worden in fine-art kwaliteit geprint op fotopapier. Deze worden verlijmd op stevige aluminium panelen.

New: ‘Dream in blue’

2017-09-11-0002-small‘Dream in blue’
©Mart van Zwam
100 cm x 75 cm
Genummerde oplage 1 t/m 5

Aluminium dibond prints: Kunstgalerie bij je thuis of op kantoor

  • Museumkwaliteit
  • Prints op fine-art fotopapier
  • Stevige aluminium panelen
  • Zwevend effect door het blinde ophangsysteem

Ook op zoek naar iets moois of bijzonders aan de muur?

2017-huiskamerOok op zoek naar iets moois of bijzonders aan de muur?

‘Carafe’
©Mart van Zwam
80 cm x 80 cm
Genummerde oplage 1 t/m 5

Aluminium dibond prints: Kunstgalerie bij je thuis of op kantoor

  • Museumkwaliteit
  • Prints op fine-art fotopapier
  • Stevige aluminium panelen
  • Zwevend effect door het blinde ophangsysteem

Prints in de hoogst mogelijke kwaliteit
Fine-art prints gelijmd op aluminium panelen

Nieuw: ‘A form like a landscape’

2017-08-13-2859-small‘A form like a landscape’
©Mart van Zwam
80 cm x 80 cm
Genummerde oplage 1 t/m 5

Aluminium dibond prints: Kunstgalerie bij je thuis of op kantoor

  • Museumkwaliteit
  • Prints op fine-art fotopapier
  • Stevige aluminium panelen
  • Zwevend effect door het blinde ophangsysteem

Prints in de hoogst mogelijke kwaliteit
Fine-art prints gelijmd op aluminium panelen

Aluminium, ook wel bekend als dibond, is het materiaal dat je kiest als je het beste van het beste wilt hebben. Als je wel eens in een fotomuseum bent geweest, dan heb je aluminium van dichtbij gezien. Werken worden in fine-art kwaliteit geprint op fotopapier. Deze worden verlijmd op stevige aluminium panelen.

Nieuw: ‘Just a stone and a leaf’

2017-08-02-7205-small‘Just a stone and a leaf’
©Mart van Zwam
100 cm x 75 cm
Genummerde oplage 1 t/m 5

Aluminium dibond prints: Kunstgalerie bij je thuis of op kantoor

  • Museumkwaliteit
  • Prints op fine-art fotopapier
  • Stevige aluminium panelen
  • Zwevend effect door het blinde ophangsysteem

Prints in de hoogst mogelijke kwaliteit
Fine-art prints gelijmd op aluminium panelen

Aluminium, ook wel bekend als dibond, is het materiaal dat je kiest als je het beste van het beste wilt hebben. Als je wel eens in een fotomuseum bent geweest, dan heb je aluminium van dichtbij gezien. Werken worden in fine-art kwaliteit geprint op fotopapier. Deze worden verlijmd op stevige aluminium panelen.Landscape with a heart

Nieuw: ‘Closed’

2017-04-17-055-small‘Closed’
©Mart van Zwam
100 cm x 75 cm
Genummerde oplage 1 t/m 5

Aluminium dibond prints: Kunstgalerie bij je thuis of op kantoor

  • Museumkwaliteit
  • Prints op fine-art fotopapier
  • Stevige aluminium panelen
  • Zwevend effect door het blinde ophangsysteem

Prints in de hoogst mogelijke kwaliteit
Fine-art prints gelijmd op aluminium panelen

Aluminium, ook wel bekend als dibond, is het materiaal dat je kiest als je het beste van het beste wilt hebben. Als je wel eens in een fotomuseum bent geweest, dan heb je aluminium van dichtbij gezien. Werken worden in fine-art kwaliteit geprint op fotopapier. Deze worden verlijmd op stevige aluminium panelen.

Nieuw ‘Courgette and fern in contact ’

2017-07-31-0001-small‘Courgette and fern in contact ’
©Mart van Zwam
80 cm x 80 cm
Genummerde oplage 1 t/m 5

Aluminium dibond prints: Kunstgalerie bij je thuis of op kantoor

  • Museumkwaliteit
  • Prints op fine-art fotopapier
  • Stevige aluminium panelen
  • Zwevend effect door het blinde ophangsysteem

Prints in de hoogst mogelijke kwaliteit
Fine-art prints gelijmd op aluminium panelen

Aluminium, ook wel bekend als dibond, is het materiaal dat je kiest als je het beste van het beste wilt hebben. Als je wel eens in een fotomuseum bent geweest, dan heb je aluminium van dichtbij gezien. Werken worden in fine-art kwaliteit geprint op fotopapier. Deze worden verlijmd op stevige aluminium panelen.

Nieuw: ‘Advancing metal’

2017-07-31-7153-small‘Advancing metal’
©Mart van Zwam
80 cm x 80 cm
Genummerde oplage 1 t/m 5

Aluminium dibond prints: Kunstgalerie bij je thuis of op kantoor

  • Museumkwaliteit
  • Prints op fine-art fotopapier
  • Stevige aluminium panelen
  • Zwevend effect door het blinde ophangsysteem

Prints in de hoogst mogelijke kwaliteit
Fine-art prints gelijmd op aluminium panelen

Aluminium, ook wel bekend als dibond, is het materiaal dat je kiest als je het beste van het beste wilt hebben. Als je wel eens in een fotomuseum bent geweest, dan heb je aluminium van dichtbij gezien. Werken worden in fine-art kwaliteit geprint op fotopapier. Deze worden verlijmd op stevige aluminium panelen.Landscape with a heart

Nieuw: ‘A border on the wall’

2016-08-31-0486-small‘A border on the wall’
©Mart van Zwam
100 cm x 75 cm
Genummerde oplage 1 t/m 5

Aluminium dibond prints: Kunstgalerie bij je thuis of op kantoor

  • Museumkwaliteit
  • Prints op fine-art fotopapier
  • Stevige aluminium panelen
  • Zwevend effect door het blinde ophangsysteem

Prints in de hoogst mogelijke kwaliteit
Fine-art prints gelijmd op aluminium panelen

Aluminium, ook wel bekend als dibond, is het materiaal dat je kiest als je het beste van het beste wilt hebben. Als je wel eens in een fotomuseum bent geweest, dan heb je aluminium van dichtbij gezien. Werken worden in fine-art kwaliteit geprint op fotopapier. Deze worden verlijmd op stevige aluminium panelen.

Nieuw: ‘Closed’

2017-07-25-2800-small‘Closed’
©Mart van Zwam
80 cm x 80 cm
Genummerde oplage 1 t/m 5

Aluminium dibond prints: Kunstgalerie bij je thuis of op kantoor

  • Museumkwaliteit
  • Prints op fine-art fotopapier
  • Stevige aluminium panelen
  • Zwevend effect door het blinde ophangsysteem

Prints in de hoogst mogelijke kwaliteit
Fine-art prints gelijmd op aluminium panelen

Aluminium, ook wel bekend als dibond, is het materiaal dat je kiest als je het beste van het beste wilt hebben. Als je wel eens in een fotomuseum bent geweest, dan heb je aluminium van dichtbij gezien. Werken worden in fine-art kwaliteit geprint op fotopapier. Deze worden verlijmd op stevige aluminium panelen.

Nieuw: ‘Direction’

2017-06-30-2621-small‘Direction’
©Mart van Zwam
100 cm x 75 cm
Genummerde oplage 1 t/m 5

Aluminium dibond prints: Kunstgalerie bij je thuis of op kantoor

  • Museumkwaliteit
  • Prints op fine-art fotopapier
  • Stevige aluminium panelen
  • Zwevend effect door het blinde ophangsysteem

Prints in de hoogst mogelijke kwaliteit
Fine-art prints gelijmd op aluminium panelen

‘Red tree in a dream’

Red tree in a dream‘Red tree in a dream’
©Mart van Zwam
100 cm x 75 cm
Genummerde oplage 1 t/m 20

Aluminium dibond prints: Kunstgalerie bij je thuis of op kantoor

  • Museumkwaliteit
  • Prints op fine-art fotopapier
  • Stevige aluminium panelen
  • Zwevend effect door het blinde ophangsysteem

Prints in de hoogst mogelijke kwaliteit
Fine-art prints gelijmd op aluminium panelen

Aluminium, ook wel bekend als dibond, is het materiaal dat je kiest als je het beste van het beste wilt hebben. Als je wel eens in een fotomuseum bent geweest, dan heb je aluminium van dichtbij gezien. Werken worden in fine-art kwaliteit geprint op fotopapier. Deze worden verlijmd op stevige aluminium panelen.

Wil jij ook een ‘Portrait Special’?

Portret

‘Portrait special’ ©Mart van Zwam

‘Portrait special’
©Mart van Zwam

Hoe vaak hoor ik het niet:
Ik sta er nooit eens goed op…
Ik ben niet fotogeniek?
Ik zou wel willen, maar het is gewoon spannend..

Mooie ogen, een mooie neus, prachtige handen, een rimpelloos gezicht?
Niet nodig. Een intense blik, soms een prachtige lach, het gevoel dat van binnen naar buiten stroomt, dat kan bijvoorbeeld een onderdeel zijn van het samenspel tussen geportretteerde en fotograaf.

Na de fotografische opnames ga ik verder een van de gemaakte opnames. Om er een ‘Portrait special’ van te maken.
Daarna krijg je het portret geprint op aluminium (dibond). Om het een mooi plekje te geven bij je thuis of op kantoor.

Aluminium dibond prints: Kunstgalerie bij je thuis of op kantoor

  • Museumkwaliteit
  • Prints op fine-art fotopapier
  • Stevige aluminium panelen
  • Zwevend effect door het blinde ophangsysteem

Prints in de hoogst mogelijke kwaliteit
Fine-art prints gelijmd op aluminium panelen

Aluminium, ook wel bekend als dibond, is het materiaal dat je kiest als je het beste van het beste wilt hebben. Als je wel eens in een fotomuseum bent geweest, dan heb je aluminium van dichtbij gezien. Werken worden in fine-art kwaliteit geprint op fotopapier. Deze worden verlijmd op stevige aluminium panelen.

 

De lijstjes, ‘t vaasje en de irritatie

DDFE0D80-EC52-4B1D-BF3A-321E7280F86EHet was gisteren de dag van het vaasje. Het vaasje van Rutte. Past mooi in het rijtje van Het Kwartje, de Zalmsnip en de Vogelaarwijk. Kwartet! 

Ik moest ook even denken aan Ai WeiWei en zijn antieke Chinese vaas. Kapot laten vallen. Opzettelijk. Gelukkig zijn er foto’s van, maar ook dat was een vooropgezet en kunstzinnig plan. 

Natuurlijk wekte ‘het vaasje’ irritatie op. Net zoals René Froger in die brillenreclame. Stiekem verdenk ik de reclamejongens en meisjes ook van een vooropgezet plan. Irritante reclame scoort nu eenmaal goed.

Farout. Dat was toch wel wat mij betreft het woord en de benaming van de dag. Astronomen hebben een hemellichaam ontdekt dat zich op 17 miljard kilometer van ons vandaan bevindt. Daarmee gaat het in de boeken als het verst geregistreerde ooit. 

Het is weer de tijd van het jaar qua lijstjes. Zo zijn er de top 2000 en 4000. De lijst van de Evergreen’s, de sport en het nieuwsmoment alsmede de politicus van datzelfde jaar. Klaas Dijkhof had gisteren de grote eer.

Ik probeerde me onze planeet voor te stellen. Te verbeelden. Als er tenslotte toch nog buitenaardsen bestaan dan zullen ze op z’n minst vreemd opkijken. Niet alleen hebben we hier af en toe een tsunami, aardbeving of vulkaanuitbarsting. Een klimaattop, asielbeleid en afsprakenlijstjes. Ook stikken we van de verwensingen, doodsbedreigingen , scheldkanonnades en wat al niet meer dat als een grijze deken behoorlijk verstikkend en demotiverend werkt. 

 ‘t Vaasje. Een van de meest hilarische momenten van het jaar. Ze hebben bij de VVD zitten slapen, waren naïef of het is een vooropgezet plan. Stiekem verdenk ik ze van het laatste. 

 

Een kunstzinnige citytrip (9)

37B041B2-DE4F-4A9D-8CAF-61E9F6A3AEB3Tja, de Nachtwacht. Daar hangt hij dan. Nog wel. Vanaf juli volgend jaar zal het grondig worden onderzocht en gerestaureerd. Voor Jan en alleman te bekijken is ons beloofd.

De Nachtwacht. Een zooitje ongeregeld dat altijd, bij mij althans, op de lachspieren werkt en tegelijkertijd diep respect afdwingt. Een ultiem werk dat ook het protserige laat zien dat status kan bewerkstelligen.

De Nachtwacht. Ik koester er prachtige herinneringen aan in samenspel met irritatie en wrevel. Ooit lag er op mijn slaapkamer, ik was nog jong, een flinke houten plaat met daarop een legpuzzel van 5000 stukjes. Een flinke hoop werd later, veel véél later omgetoverd tot een geheel.

Voorovergebogen op de grond was het een flink gedoe om de stukjes op hun plek te krijgen. Het gemakkelijkst was de hoofdpersoon in het geel weet ik nog. Rood ging ook nog wel, maar dat vervloekte donker en half donker deed het hem. Soms vielen er drie of vier stukjes stukjes op de goede plek. Af en toe maar een of twee. Rembrandt had een zware klus bezorgd maar uiteindelijk was het karwei gedaan. Behalve een stukje dan. Nooit meer gezien, nooit teruggevonden. Voor altijd verloren. Net zoals de afgesneden stukken canvas van het echte schilderstuk.

Het meisje, het kind, trommel, de wjzende hand. Het laden, de vlag vooruit. Baarden, snorren, gehelmde hoofden. Gekonkel, bekokstoven, geroezemoes in de groep. Vooral het laatste is heel menselijk. Je hoeft maar naar het politieke nieuws te kijken om te zien dat er in de meeste gevallen niets is veranderd.

Men roept om dat het museum gaat sluiten en dat de winkel plus restaurant nog even open blijven. Om wat te drinken. Om bij te komen. Ik haal mijn jas, loop naar buiten de koude namiddaglucht in. Naar de trein en naar huis, naar mijn andere huis. 

Dag Amsterdam. 

 

Het onderbewuste, de droom en het meisje

1C6495BE-4A8D-4332-A713-31DE89553C59En alweer maandag. Nieuwe ronde, nieuwe kansen, nieuw geluk. Nog even en het is ook alweer Kerstmis. Oftewel Kerst. Of andersom. 

Vandaag nog een stukje schrijven over de voorbije citytrip van afgelopen woensdag. Deel negen. Het zal wel het laatste deel worden omdat herinneringen snel kunnen vervagen en ondertussen andere dingen en zaken opborrelen plus aandienen.

Gisteren appte iemand me dat het getoonde werk wel mooi was en af. Maar niets is minder waar. Er zit nog veel in dat onontdekt en nog onbewerkt is? Toegegeven, het huis met het rode dak inclusief schoorsteen vordert. Twee nog te bepalen wat het gaat worden vormen ernaast staan nog in onbewerkte toestand. Het kunnen twee fallussen worden of toch maar gewoon bomen. Rechts komen drie rondingen op, hoogstwaarschijnlijk gaan die voor het groen. Verder is er kleur, iets geels dat doet denken aan het werk van De Kooning en een vorm van een nog onbekende betekenis. Er lijken zich twee vleugels te gaan manifesteren, een open mond zoals die van een fles met een tuit dat meer de scherpte van een snavel heeft wijzend naar het kruis dat nectar bevat. Alhoewel dat dat deel ook sterk lijkt op dat van een langgerekte Y, de vijfentwintigste letter van ons alfabet.

Dan nog het haar kleuren, het lijf beschilderen. Schaduwen aanbrengen alsmede lichtvlakken zodat rond inhoud krijgt of voorstelt.

Het werk is nooit af, maar af en toe moet je het gewoon loslaten. Tenslotte is het al bijna Kerst of Kerstmis. Dat laatste kan ook. 

 

Een kunstzinnige citytrip (8)

91854036-C39D-4A44-8202-670B24A4B842Ik stond voor ‘Het straatje’. Of liever gezegd erin, zo werd ik er door in beslag genomen. Het was een min of meer hernieuwde kennismaking. Tegelijkertijd was er niets veranderd. Nog altijd zat de vrouw in de deuropening. Nog altijd dat blauw van de rok van de vrouw die gebogen staat, nog altijd dat rode luik rechts in beeld. De kinderen op de voorgrond bewogen nog steeds niet. Een driehoek, denkbeeldig getrokken tussen vrouw, kinderen en vrouw vormt nog immer sterk het hart van de compositie. 

Het straatje heeft iets magisch. Niet alleen vanwege de schilderkunst maar ook omdat het zoveel eenvoud met zich meedraagt. Gewoon een straatje, gewoon een moment in de tijd. Fotografisch gezien genomen met een sluitertijd van pakweg 1/125 deel van een seconde, met een iso-waarde van 200 en het diafragma op f 5.6. Mijn fotografenhart begon te kloppen terwijl ik aan de camera-instellingen dacht. 

Ik dacht even aan mijn eigen straatje. Aan het schoonvegen ervan. Aan het straatje uit mijn kindertijd. Aan de toen nog lege en vrij stille straten met een af en toe een passerende trolleybus en enkele auto’s. We speelden tikkertje, verstopten ons. Stoepranden, rolschaatsen, tollen, voetballen. Ijspret in de winter. Het beeld van spelende kinderjaren. 

Johannes Vermeer. In binnen en buitenland een ware legende. Meester van onder andere dit straatje, dit tafereel, dit wat doet denken aan een ansichtkaart. Eenvoudig te bekijken, eenvoudig om te lezen, eenvoud en vooral rust. Ik wist dat het ondertussen daarbuiten in Amsterdam gewoon weer druk was. Met auto’s, fietsen, taxi’s, bussen en korte lontjes.

Vermeer. Ook zijn achternaam heeft iets positiefs. Het is niet ver meer lijkt dus dichtbij. Misschien wel dichterbij dan je zou vermoeden. Ansicht heeft trouwens ook iets moois over zich. Ik las net op Wikipedia dat er vroeger ook wel werd gesproken van een aanzichtkaart. Ook mooi! 

Het was nog altijd druk bij de Nachtwacht. What’s New? Maar ik wilde het toch even respectvol gedag zeggen. Dag lief straatje. Tot de volgende keer. 

 

Een kunstzinnige citytrip (7)

A3496520-C4A9-4CBA-B3B1-2A1CC0DE1F74Isaak en Rebekka. Oftewel zoals vaak genoemd ‘het Joodse bruidje’. Geschilderd van 1665-16669. Circa moet ik erbij schrijven. Omdat het niet zeker is. Alsof iets in het leven zeker is. Behalve dood gaan dan. Dat gaan we allemaal ooit. 

Isaak en Rebekka. Ik heb ze nooit zien bewegen. Hoorde nooit een stemgeluid. Net als bij Breitner’s ‘Meisje in witte kimono’, een zelfportret van de grote meester Rembrandt, ook niet bij Frans Hals. Hoorde nooit enig gerucht in Vermeer’s straatje. 

De eregalerij. Het is bijna niet te doen of te hebben. Overal lopen mensen, toeristen. Sommige drommen als groepje samen bij allerlei highlights voor uitleg. Verschillende talen klinken. Voor de Nachtwacht staat een clubje dat onder aanvoering van een lange blonde en aantrekkelijke vrouw compleet met zwart glimmende bontmuts uitleg geeft. Naast het immens grote en overweldigende schilderij staat bewaking. Niet erg breedgeschouderd maar ze staan er wel. 

Ik merk dat ik hier graag ben, in de eregalerij. Ook graag wil zijn. Probeer het woord ‘super’ in mijn tekst te vermijden omdat ik daar anno 2018 zo’n tering hekel aan heb gekregen. Dat zelfde gaat trouwens ook op voor ‘leuk’. 

Ach, Isaak en Rebekka. Het samenzijn. Haar hand op die van hem. Het glinsterende licht voegt er aan het geheel iets wezenlijks aan toe. Net als het donker, de sieraden, het prachtige rood en de blikken van beiden. Starend in het bijna niets, verinnerlijkt door Rembrandt. Hoe langer ik kijk en waarneem des te meer is er zichtbaar. Nooit eerder is aanraking zo intens weergegeven. 

Voor Rembrandt’s zelfportret, zichzelf verbeeldend als apostel Paulus, neem ik ook de tijd. Zie weer die verinnerlijking die je zo raakt en raakt en raakt. Moet plotseling denken aan ‘alles van waarde is weerloos’. Vijf woorden. Geschreven door Lucebert. Rembrandt kijkt en kijkt. Mijn leraar en mentor Tom benoemde het ooit als: “Rembrandt heeft zichzelf echt gezien. Doorgrond.”. Volgens mij is daar ook verdriet, tegenslag en heldenmoed voor nodig. Plus het kunnen. 

Schuin voor me staat een voor mij onbekende jonge vrouw. Lengte, gewicht en vorm komen terwijl ik haar van achteren bezie overeen met een intens geliefde vroegere geliefde. Ik kan haar zo aanraken maar doe dat uiteraard niet. 

Alles van waarde is weerloos. Ik moet door naar Vermeers straatje. Om erin te duiken. Nu is er ruimte. De grote groep buitenlandse toeristen is er weg. 

 

Een kunstzinnige citytrip (6)

3269C2CF-EED9-42C0-BDBA-C53679414265Met een museumkaart zwaaien, een jaar geldig, zal ongeveer voelen als wapperen met een creditcard in uitvoering Gold. Of zo’n gekleurd polsbandje dat je vip-gasten wel eens quasi achteloos ziet dragen. Met de museumkaart opende het Rijks zich gastvrij, godinachtig, majestueus als een keizerrijk. Ik voelde me vereerd. En gelukkig. 

Er hangt een geur, iets wat ik maar niet kan thuisbrengen. Misschien is het wel de geur van het verleden. Onuitwisbaar. Wellicht is het mijn fantasie of heb ik teveel terpentine gesnoven. Ook dat kan. Ik gebruik veel terpentine. 

Ik wist dat Rembrandt’s penseelstreken me weer in vervoering zouden brengen, zoals altijd. Wist wat ik wilde zien, ervaren, beleven. Met nadruk op de twee laatste lettergrepen. De traptreden omhoog naar de galerij waren als onderdeel van het levenspad om maar in een cliché te duiken. De stroom van bezoekers naar boven zowel als naar beneden aardig in balans. Ik zag mensen zonder jas, sommigen met. Thuiskomen is in ieder geval of op zijn minst je jas uitdoen! Voelen moet je, voelen. Ook knuffelen met de kunst lukt het best zonder de bescherming van een jas!

Ik neem ook nooit een audiotour. Veel te veel afleiding. Wil als maagd beleven, in pubergedrag schieten, altijd kind blijven. Onbevangen, onbevreesd, overmoedig soms. Terwijl de kunst zo’n mooie gesprekspartner is. Misschien wel de meest waardevolle van al. 

Ik praat wel eens met een gemaakt werk. In stilte, want het staat een beetje gek wanneer dat met enig geluid gepaard gaat. Moest even denken aan dat typetje dat Wim de Bie een tijdlang speelde. “Ik ben daarvoor behandeld” is nog altijd bij mij een mooie uitvlucht in penibele situaties.

Oh, shit. ‘Het laatste oordeel’ van Lucas van Leyden (1494-1533). Tijdelijk te gast in het Rijksmuseum. Het stond links terwijl mijn ogen al op de Nachtwacht in de verte waren gericht. Weer werd ik, zij het plotseling, geconfronteerd met Hemel en de Hel. Dank je Lucas, voor zoveel moois en fraais. De hand van de engel op s’mans bil was van een onmogelijke schoonheid. Jesus, in het midden en hoog verheven boven in het middentafereel nam ik maar even voor lief.

Vastberaden. Dat was ik. Ik voelde mijn billen, anders dan ooit tevoren en was naarstig op zoek naar het Joodse Bruidje. 

 

Een kunstzinnige citytrip (5)

14559B44-5149-4C8A-AFC2-AC73174C697CNa de kelder van het Stedelijk en haar imposante uitgestalde waar had ik dringend behoefte aan frisse lucht en nicotine. Over dat laatste ben ik maar eerlijk. Ik weet dat het niet goed is. Ook en zeker sociaal gezien is het steeds meer not done om er eentje zomaar op straat te gaan paffen, maar toch. Oordeel en veroordeel zit in s’mensen bloed. 

Buiten was het druk. Nog steeds. Amsterdam lijkt niet meer te gaan slapen. Zeker niet in onze 24/7 economie en zeker niet in deze soms enorm overprikkelde samenleving. Bij de ijsbaan was er nog steeds het vermaak. De machinerie dat zorg moest dragen voor het aangroeiende ijs draaide op volle toeren. Het geluid van schaatsen liet me verlangen naar Bert Haanstra’s ‘Alleman’. Ik zag cultuur zich vermengen met vermaak, vertier en vertoon. 

Ik had nog wat tijd over. De vraag wat ermee te doen borrelde niet op maar lag voor het grijpen en de hand. In de verte lonkte het Rijksmuseum, binnen zou de eregalerij me verwelkomen als goede vriend. Daar, wist ik, wachten Vermeer’s ‘het straatje’, de Staalmeesters, Frans Hals, Jan Steen en de Nachtwacht om er maar een paar te noemen. Maar ik wist ook: binnen waren ook de vele, vele toeristen. De kijkers, de afvinkers, de moet ik gezien hebbers. 

Bijna werd ik aangereden door een vrouw te fiets. Hoogstwaarschijnlijk iemand die in de stad woonde en haast had. Misschien was ze al die toeristen wel beu en zat. Of was ze slaafs onderdeel geworden van de al eerder genoemde 24/7 manier van werken en leven.

Het Rijks leek te knipogen. Uitdagend maar ook zacht. Raam veranderde in oog, de halfronde vorm erboven in een ooglid. Door mijn eigen wimpers heen zag ik het raffinement van het door architect Cuypers zo prachtig ontworpen gebouw. Het gebouw sprak zoals gebouwen zo mooi kunnen doen. Ze hebben, mits goed ontworpen, allemaal hun eigen beeldtaal. Ooit was er ophef over een Nederlandse prinses die met bomen sprak. Half of misschien wel heel het land had daar een mening over. Oor- en veroordelen zit nu eenmaa in s’mensen bloed. Ik zeg het nogmaals. Niet om te benadrukken, veeleer vanwege het zelfbesef.

Buiten stond een bronzen beeld. Hoog boven. Zodat je er vanaf onderen bezien goed zicht op hebt. Een discuswerper. Klaar voor het moment. De diagonaal dat werd gevormd vatte samen met de spanning in het gebeeldhouwde lijf het gevoel weer. De wijsvinger wees me de weg. 

Ik moest naar binnen. Daar waar het Joodse bruidje wachtte. 

 

Een kunstzinnige citytrip (4)

EC595B98-E816-4E4D-9BD7-DD9A19ADC262De enorme roltrap doemde op. Aanwezig om af te dalen en de kelder van het Stedelijk in te gaan. Mocht je niet van hoogte of diepte houden dan is er ook een gewone trap of lift. Deze roltrap voelde aan als een van de giga in een Londense Subway of Parijs. 

Het beeld was dat van een omgekeerde volgorde. Beneden was er licht. Ik had altijd katholiek opgevangen/geleerd dat naar beneden zich de hel bevond en naar boven de hemel. Nu was het juist andersom. Ik daalde af met enige terughoudendheid, niet precies wetend wat aan te treffen. De hemel, of schatkamer zou zich spoedig ontvouwen. Als de armen van een zachte vrouw of zoals je wilt de lippen van haar vagina. Of, om maar actueel en modern te blijven de poenie. 

Het ontvangst was een Chagall. Een violist in groot formaat. Muziek klonk vanaf het opgespannen canvas. De stof trilde mee op de maat van de kleuren en de voorstelling. Een prachtige Mark Chagall kan je inpakken en meenemen op het pad van verbazing net zoals een arme straatmuzikant dat kan. 

Een oh en ah ontsnapte me, net zoals een diepe zucht en stil gekreun. Als pacman moest ik me ‘hier’ doorheen zien te vreten. Voor me was een enorme hoeveelheid aan kunst, lot- en tijdgenoten. Beeld na beeld prikkelde het netvlies, nam bezit van ruimte in geest en vooral het hart. Snel kloppend was een understatement, opwinding een feit. 

Ah, een Karel Appel. En nog een, nog een, en nóg een. Een Co Westerik, Jan Schoonhoven, ‘n vroege Armando, een bijzondere Picasso. Bij Matisse kwamen bijna de tranen, van genoegen en verlangen. Een bank, een meisje, een snelle schets van vorm in meervoud. De jonge vrouw sliep. Leek te rusten zonder een pose aan te nemen. Losjes in s’mans atelier. 

Er was een Malevitsj. En nog een en nog een. Een stuk of vijf. Tijdsmomenten, collages. Vormgevers om te leren begrijpen. Een dominante Max Beckman. Een gesneden Fontana. Een zeer uitnodigende Willem de Kooning. 

Malevitsj  hing ook in de buurt van Theo van Doesburg en Piet Mondriaan. En dan was er nog Paul Cézanne. Altijd was er ergens wel een mooie Cézanne te beleven. Als vader van de moderne kunst geëerd als ontwikkelaar van een bijzondere doorbraak. 

Er was geen rustpunt. Dat viel me op. Waar je ook keek was er geen punt van vrij parkeren zoals in het spel van Monopoly. Deze sleutelbewaarders bleven maar doorgaan. Voortvarend als ze waren, afgewisseld met vlagen van enorme twijfel aan eigen kunnen en bijna doelloze richting. 

Geen rust. De inrichters van de collectie in de kelder hadden daar hun bijdrage aan gehad. Net als Rem Koolhaas en zijn medewerker Frederico Martelli. 

Hoppen kun je in de kelder, net als zappen. Stilstaand bekijken ook. Maar zorg, zorg alsjeblieft dat je in topconditie bent.